19 ژوئن

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

 

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان در پورتال جامع فرانیاز

باید به این نکته توجه کرد که همان طور که زمان راه افتادن و حرف زدن کودکان متفاوت است،

روند بالا رفتن ظرفیت مثانه و قدرت کنترلی آن نیز متفاوت خواهد بود .

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

در دوران شیرخوارگی، کودکان کنترلی بر دفع ادرار ندارند و

به محض پر شدن مثانه، گیرنده های جدار مثانه تحریک می شود و عمل دفع صورت می گیرد.

اما با بزرگ تر شدن کودک و رسیدن به سن حدود ۱ تا ۲ سالگی،

او متوجه پرشدن مثانه خود می شود و این توانایی را دارد که تخلیه آن را به تعویق بیندازد.

معمولاً کودکان ۲ ساله قادرند در طول روز ادرارشان را کنترل کنند اما توانایی کنترل شبانه آن را ندارند؛

در مقطع ۴ تا ۵ سالگی، مراکز عصبی مغز قادر است انقباضات مثانه را در خواب هم کنترل کند.

اما بعضی مواقع کودکان در سنین بالاتر دچار شب ادراری می شوند.

باید به این نکته توجه کرد که همان طور که زمان راه افتادن و حرف زدن کودکان متفاوت است،

روند بالا رفتن ظرفیت مثانه و قدرت کنترلی آن نیز متفاوت خواهد بود.

درباره دلایل وراه های درمان این اختلال با یکی از کارشناسان گفت وگویی کردیم

که توجه شما را به آن جلب می کنیم.

وقتی می گوییم کودکی شب ادرار است که وی از ۵ سالگی به بعد

حداقل دوبار در هفته و به مدت ۳ ماه پیاپی بستر خود را خیس کند.

کارشناسان به والدین و خانواده ها سفارش می کنند که کودک را در هیچ سنی

به علت شب ادراری توبیخ نکنند، چون خود او از این موضوع ناراحت است.

دکتر علیرضا اکرامی نژاد با تاکید بر این موضوع می افزاید: توبیخ کردن کودک نه تنها کمکی

به این موضوع نمی کند بلکه موجب افزایش مشکلات احساسی و روانی نیز می شود.

اما این امر به معنای نادیده گرفتن شب ادراری کودک هم نیست.

وی می گوید: آمار شیوع اختلال در کودکان ۴ ساله، ۲۵ درصد،

در کودکان ۵ ساله ۱۵ درصد، در سن بلوغ ۴ درصد و

در بزرگسالان یک درصد است. شیوع آن در پسرها نیز نسبت به دختران ۲ برابر است

و عوارض این اختلال باعث می شود که اعتماد به نفس کودک کاهش یابد.

اما امروزه اطلاعات زیادی درباره شب ادراری و راه های درمان آن وجود دارد.

سوالی که پیش می آید این است که دلایل شب ادراری چیست و راه های درمان کدام است؟

علت های مختلفی برای آن عنوان شده است که از جمله آن علل فیزیولوژیک است.

آناتومی بدن، نقش عمده ای در شب ادراری کودک دارد. مواردی از قبیل کوچک بودن مثانه،

ضعف ماهیچه های نگه دارنده، عفونت دستگاه ادراری، دیابت قندی، دیابت بی مزه،

اختلالات خواب، حملات صرع، خواب گردی و انسداد در مسیر لوله های ادراری در بروز این مشکل نقش دارد.

مشکلات احساسی و عاطفی نیز از دیگر دلایل شب ادراری محسوب می شود.

کودکانی که به درستی استفاده از دست شویی را آموخته اند گاهی به دلیل مسائل و

مشکلات عاطفی بستر خود را خیس می کنند البته این مسئله

فقط شامل ۲۰ درصد مبتلایان به شب ادراری می شود و بعید به نظر می رسد

مشکل کودکی که دائم شب ادراری دارد، صرفا عاطفی باشد.

رفتار درمانی و شرطی سازی با استفاده از زنگ و تشکچه

موثرترین روش درمان کنترل بی اختیاری ادراری است.

وی ادامه می دهد: بسیاری از کودکان به این دلیل رختخوابشان را خیس می کنند

که در زمان خواب علامت هایی را که مثانه پر به مغز می فرستد درک نمی کنند.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

بنابراین نمی توانند با این علامت ها از خواب بیدار شوند.

مسئله نوع خواب وعمق خواب معمولاً ارثی است.

با این حال پزشک برای تشخیص دقیق بیماری کشت کامل ادرار، رادیوگرافی از مثانه و مجاری ادراری و

در صورت لزوم بررسی قند خون را تجویز می کند.

وی گفت: روش های درمانی که برای شب ادراری مفید است،

عبارت است از مداخله های دارویی و رفتاری. گام نخست و مهم در مرحله درمانی

مرور آموزش های ارائه شده به کودک است. اگر اقدامی برای آموزش انجام نشده است،

باید والدین را در این زمینه راهنمایی کرد. همچنین محدودسازی مصرف

مایعات قبل از خواب و بیدار کردن شبانه کودک برای دفع ادرار مفید است.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

راه حل هایی برای کنترل شب ادراری 

 عقیده بر این است که ۸۰ درصد شب ادراری ها به علت مشکلاتی نظیر گنجایش

ناکافی مثانه یا نوع و عمق خواب ایجاد می شود. ابتدا باید بکوشید که مشکل مثانه را حل کنید.

 البته این اقدام زمانی نتیجه بخش است که پزشک عفونت ادراری را رد کرده باشد.

راه حل های پیشنهادی به قرار زیر است:

 برای کودک توضیح دهید که یکی از علت هایی که رختخوابش را خیس می کند

گنجایش کم مثانه اش برای نگه داری ادرار است. شکل مثانه را بکشید و

برای او توضیح دهید که مثانه چیست و چه نقشی در بدن دارد.

 به کودک اطمینان دهید که می تواند با تمرین، گنجایش مثانه اش را زیاد کند.

به او اطمینان دهید، در اثر تداوم در تمرین، موفق خواهد شد.

 اگر شما یا عضو دیگری از خانواده در کودکی دچار شب ادراری بوده اید،

این مطلب را برای کودکتان بگویید. این که کودک بداند فرد مورد علاقه او نیز در کودکی

این مشکل را داشته است، به او کمک می کند که با این مسئله بهتر کنار بیاید و کمتر احساس ناراحتی کند.

 کودک را تشویق کنید که در طول روز مایعات بیشتری بنوشد و در شب  از مایعات کمتری استفاده کند.

 بسیاری از متخصصان تغذیه کودک، حذف کردن کافئین، شکلات و ادویه را از

برنامه غذایی کودکی که به شب ادراری مبتلاست، توصیه می کنند. وقتی کودک به توالت می رود،

به او بیاموزید که چگونه ادرار کردن را شروع و تمام کند، بدین معنا که برروند

دفع ادرار کنترل داشته باشد تا اسفنگترها قوی شود.

 تشک او را با رویه ضد آب بپوشانید و دراتاق از خوشبوکننده استفاده کنید

تا اگر کودک دچار شب ادراری شد، بوی بد باعث آزار بیشتر او نشود.

 چند ساعت پس از آن که کودک خوابید او را بیدار کنید تا به دستشویی برود.

 در صورت نیاز با پزشک متخصص مشورت کنید و درمان دارویی انجام دهید

اما باید توجه داشت که آموزش مهارت کنترل ادرار از درمان دارویی مهم  تر است.

 

کنار آمدن با موضوع

مسلما شستن رختخواب کار آسانی نیست بخصوص اگر زیاد تکرار شود.

این موضوع باعث می شود والدین برای کودک سختگیری کنند و گاهی او را برای خیس کردن رختخوابش تنبیه کنند.

اما لازم است بدانید که شب ادراری کودک از روی عمد نیست و او کنترلی بر این اتفاق ندارد.

پس تنبیه او هم نمی تواند این مشکل را از بین ببرد. بلکه باعث ایجاد مشکلات بیشتر و اضطراب در کودک می شود.

اگر چه علت اصلی شب ادراری هنوز مشخص نیست اما گروهی از

علتها مسئول این اتفاق شناخته شده اند که بهتر است برای رفع آنها اقدام کنید.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

با این روش شب ادراری کودک را درمان کنید

در دوره ای از کودکی ، یکی از مسائلی که باعث اذیت شدن والدین می شود.
شب ادراری فرزندشان است. بسیاری از خانواده ها برای درمان این مسئله به پزشک می روند.
شب ادراری نه فقط برای خانواده بلکه برای خود کودک نیز آزار دهنده است.
اگر فرزند شما هم دچار شب ادراری است حتماً می دانید که این
مشکل می تواند بسیاری از والدین را خسته و کلافه کند.
البته این تنها والدین نیستند که از این مشکل رنج می برند؛ بلکه خود کودک هم ممکن است
به عنوان تلخترین تجربه زندگی اش از آن یاد کند. این مشکل حتی
از هیولای زیر تخت و پشت پرده اتاق خواب هم بیشتر کودک شما را آزاد می دهد.
به طوریکه او جرات نمی کند حتی یک شب در جای دیگری غیر از منزل بخوابد تا رازش آشکار نشود.
البته یادتان باشد اگر فرزند شما یکی دوبار اتفاقی جایش را خیس کند،
نباید به او برچسب ابتلا به شب ادراری را بزنید. متخصصان معتقدند
دست کم ۲ بار در هفته و به مدت ۳ هفته باید این اتفاق برای کودک بیفتد تا اینکه
تشخیص شب ادراری برای او قطعی شود. اگر چه هنوز علت قطعی شب ادراری
کودکان مشخص نشده، لازم است بدانید گاهی ابتلا به برخی بیماریهای جسمی می تواند باعث شب ادراری شود.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
بنابر این لازم است در مورد این مشکل حتماً با پزشک فرزندتان مشورت کنید. در این مقاله درباره این موضوع بخوانید:
شب ادراری مشکل نا شایعی در کودکان نیست. اگر چه اغلب کودکان تا سن ۴ سالگی یاد می گیرند به دستشویی بروند اما در بعضی از آنها شب ادراری تا ۷ سالگی ادامه دارد.تا ۵ سالگی ۱۵ درصد از کودکان دچار مشکل شب ادراری هستند.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
بین ۸ تا ۱۱ سالگی کمتر از ۵ درصد کودکان هنوز شبها خودشان را خیس می کنند. لازم است بدانید شب ادراری برای پسرها بیشتر از دخترها اتفاق می افتد. ممکن است این مشکل فرزند شما تا نوجوانی ادامه پیدا کند. و آنوقت او را بیشتر به دردسر می اندازند.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
بنابر این بهتر است زودتر برای کمک به فرزندتان اقدام کنید و حتماً با پزشک مشورت کنید.
پزشک درباره سابقه بیماریهای فرزندتان از شما سوالاتی خواهد پرسید. چون اگر کودک شما به دیابت، یبوست مزمن، تشنج، عفونت مجاری ادراری، مثانه و یا اختلالاتی در نخاع مبتلا باشد ممکن است به دنبال بیماری دچار این عارضه شده باشد.
دقت داشته باشید که گاهی شب ادراری، تشنگی و پر نوشی اولین علامت دیابت در کودک است. سابقه خانوادگی هم اهمیت دارد چون ژنتیک هم در این مسأله نقش مهمی دارد. علاوه بر این متخصصان می گویند مسایلی که برای کودک استرس ایجاد کند هم می تواند موجب ایجاد شب ادراری در او شود. مثلاً جدایی والدین، مرگ عزیزان، تغییر محل زندگی یا مدرسه کودک هم ممکن است عامل این مشکل باشند.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
متخصصان می گویند یکی از علل اساسی شب ادراری، کندی و تاخیر رشد و تکامل در مرکز کنترل ادرار کودک است. طبیعی است اگر کودک حجم زیادی مایعات بنوشد به علت کوچک بودن مثانه و سنگین بودن خوابش، ممکن است دچار حادثه شود.
آپنه خواب که با قطع تنفس هنگام خواب و خواب آلودگی در روز مشخص می شود، هم می تواند موجب شب ادراری کودک شود. گاهی هم برخی داروها ممکن است باعث شوند که کودک جایش را خیس کند.
اما وقتی دارو قطع شود این اتفاق دیگر برای کودک نخواهد افتاد. بنابر این ابتدا لازم است پزشک بیماریها و سابقه خانوادگی و داروهای مصرفی کودک شما را بررسی کند و سپس به درمان بپردازد.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
کنار آمدن با موضوع
مسلما شستن رختخواب کار آسانی نیست بخصوص اگر زیاد تکرار شود. این موضوع باعث می شود والدین برای کودک سختگیری کنند و گاهی او را برای خیس کردن رختخوابش تنبیه کنند.
اما لازم است بدانید که شب ادراری کودک از روی عمد نیست و او کنترلی بر این اتفاق ندارد. پس تنبیه او هم نمی تواند این مشکل را از بین ببرد. بلکه باعث ایجاد مشکلات بیشتر و اضطراب در کودک می شود.
اگر چه علت اصلی شب ادراری هنوز مشخص نیست اما گروهی از علتها مسئول این اتفاق شناخته شده اند که بهتر است برای رفع آنها اقدام کنید.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
چه باید کرد؟
روشهای درمانی متفاوتی بدون در نظر گرفتن علت شب ادراری برای حل این مشکل وجود دارد. البته اگر بیماریهای جسمی مانند دیابت، یبوست و عفونت ادراری علت قضیه باشد حتماً لازم است که پزشک درمان بیماری اصلی را شروع کند. اما در موارد دیگر شما می توانید با توصیه های زیر به حل مشکل کمک کنید:
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
۱) صبر کنید:
این کار بهترین و اصلی ترین روشی است که به شما و فرزندتان کمک می کند. برخی از کودکان تا ۷سالگی قادر به کنترل ادرار خود در شب نیستند و با گذشت زمان این توانایی را به دست می آورند به همین علت با صبر کردن بدون عصبانی شدن و تنبیه کودک می توانید امیدوار باشید که او این توانایی را به دست آورد و مشکلش حل شود.
اما در ۳ مورد حتماً با پزشک مشورت کنید: اگر فرزند شما بعد از ۷ سالگی هنوز خود را خیس می کند. اگر کودک بعد از مدتی خشک ماندن ناگهان دچار شب ادراری می شود. اگر شب ادراری با خرخر، سوزش و دردهنگام ادرار همراه بوده و یا تشنگی مکرر و ادرار پررنگ هم داشته باشد.
۲) استفاده از زنگ مخصوص:
این زنگ های مخصوص می توانند کوچکترین مقدار رطوبت را در رختخواب یا لباس زیر کودکتان تشخیص داده و قبل از اینکه خیلی دیر شود با صدای زنگ بلندی کودک را از خواب بیدار کنند تا به دستشویی برود.
این زنگها به تدریج به کودک آموزش می دهند که با احساس پری در مثانه از خواب بیدار شده و به دستشویی بروند. البته دست کم ۲ هفته تا ۱۲ هفته طول می کشد تا این زنگ بتواند یک شب خشک را برای کودک به ارمغان بیاورد. یادتان باشد اگر کودک با صدای زنگ بیدار نمی شود لازم است شما با شنیدن زنگ او را بیدار کنید.
۳) استرس را تشدید نکنید:
شما به عنوان والدین مسلما قصد ندارید بر فشار و اضطراب کودکتان اضافه کنید اما گاهی با رفتار و عکس العملهای خود به این اتفاق باعث می شوید که فرزندتان بیش از پیش مضطرب شود. متخصصان می گویند اضطراب زیاد می تواند مشکل شب ادراری را تشدید کند. بنابر این مراقب رفتار خود با کودکی که شب خودش را خیس کرده باشید.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
۴) سرکوفت نزنید:
متاسفانه بعضی از والدین عادت دارند کودک خود را با دیگر بچه ها مقایسه کرده و از این کار برای تنبیه و تغییر رفتار او استفاده می کنند. اما این کار جز از بین بردن اعتماد به نفس فرزندتان نتیجه دیگری ندارد.
هیچ کودکی از سرکوفت زدن به عاقبت خوشی نخواهد رسید. اگر به این مسأله توجه نکنید، کودک شما از اختلالات روانی و عدم توازن اجتماعی در دوران کودکی رنج خواهد کشید و این شرم مکرر در مقابل دیگران او را دچار یک زندگی غیر عادی خواهد کرد که عواقبش ممکن است تا بزرگسالی دامنگیر او شود.
۵) از کودک حمایت کنید:
شما به عنوان والدین وظیفه دارید در مدتی که فرزندتان شب ادراری دارد او را حمایت کنید تا بتواند با این شرایط کنار بیاید تا زمانی که بتواند کنترل مثانه اش را به دست بیاورد.
۶) عادات قبل از خواب را یاد آوری کنید:
به کودکتان راه هایی را که کمک می کند، جلوی شب ادراری گرفته شود؛ یاد بدهید. مثلاًً ۲ساعت قبل از خواب نوشیدنی های کافئین دار و میوه های آبدار نخورد، چون اینها ادرار آورهای طبیعی هستند. قبل از خواب حتماً به دستشویی برود و هر بار که صبح خشک از خواب بیدار شد، آن را ثبت کنید و به او نشان دهید زمانی که این نکات را رعایت کند کمتر دچار مشکل می شود.
گاهی اوقات دیر خوابیدن و خستگی کودک باعث می شود که بیدار شدن و دستشویی رفتن در شب برایش سخت تر شود و احتمال شب ادراری او زیادتر شود. بنابر این کودک را آموزش بدهید تا در ساعت مقرر به رختخواب برود. علاوه بر این مسیر توالت را در شب روشن بگذارید تا کودک بتواند شب هنگام به راحتی به دستشویی برسد.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
۷) روشهای کم کردن اضطراب و استرس را بیاموزید:
اگر در منزل اتفاقاتی افتاده که فکر می کنید کودک شما مضطرب و تحت فشار است؛ مثلاً اگر عزیزی را از دست داده اید و یا مدرسه کودک عوض شده است؛ بهتر است با کمک روانشناس به کودک روشهای کم کردن اضطراب را یاد بدهید.
مشاوره نه تنها برای کودک بلکه برای خود شما هم می تواند سودمند باشد.
تحقیقات نشان داده که تأثیرات روانی شب ادراری بر کودک بارزتر است تا اثرات جسمی. واکنش اعضای خانواده و خواهر و برادرها می تواند نقش مهمی در این مسأله داشته باشد. مثلاً مسخره کردن خواهر و برادرهای او، نا امیدی والدین و… می تواند زمینه ضعف اعتماد به نفس او شده و عارضه اش این باشد که در مدرسه و جامعه قربانی قلدری دیگران قرار گیرد.
۸) امیدوار باشید:
وقتی حادثه شب ادراری تکرار می شود از خودتان ناامیدی نشان ندهید. حتی یک شب خشک بودن کودک و پیشرفت او در کنترل خودش را تشویق کنید. نا امیدی شما اضطراب کودک را تشدید می کند. در عوض تشویق او اعتماد به نفس او را تقویت می کند و باعث می شود او تلاش بیشتری برای خشک ماندن از خود نشان دهد.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
۹) به کودک آرامش بدهید:
به کودکتان هم بگویید که او به زودی خواهد توانست کنترل مثانه اش را به دست بیاورد و برای این کار به کمی تمرین نیاز دارد. به او بگویید که این مشکل تنها مخصوص او نیست و بسیاری از هم سن و سالان او هم به این مشکل دچار هستند. در ضمن تلاش کنید تا همکلاسی های کودک از مشکل او اطلاع پیدا نکنند تا موجب شرمندگی فرزندتان نشوند.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
۱۰) عایق بندی کنید:
از خیس ماندن تشک فرزندتان هنگام شب ادراری جلوگیری کنید. به همراه زنگ مخصوص از محافظ تشک ضد آب استفاده کنید و می توانید از پوشک یا شورتهایی که رطوبت را جذب می کنند استفاده کنید تا زمانی که پیشرفت واضحی در کنترل مثانه کودک مشاهده کنید. در ضمن بهتر است برای تمیز کردن رختخواب از خود کودک کمک بخواهید.
مثلاً از او بخواهید که ملحفه یا پتو را به محل شستشو ببرد. این کار را به عنوان تنبیه قرار ندهید بلکه فرزندتان باید مسئولیت عمل خود را به عهده بگیرد و البته به او خاطر نشان کنید که شما به او کمک خواهید کرد. همچنان به خاطر داشته باشید که شب ادراری کودک عمدی نیست و برای او هم تجربه ناخوشایندی است. پس به خاطر این تجربه بد، تنبیهش نکنید. بلکه برای خشک ماندن تختخوابش تشویقش کنید.
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان اندلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

20راه درمان شب ادراری کودک

بعضی عوامل از جمله کمبود هورمون آنتی‌دیورتیک یا کاهش ظرفیت مثانه، عفونت‌های ادراری، عوامل روانی و استرس‌ها می‌توانند موجب شب ادراری کودکان شوند.
شب اداری دو نوع است:

شب ادراری اولیه بیشتر جنبه ارثی دارد و از ابتدا بوده و قطع نشده است.
شب ادراری ثانویه بعدها در اثر یک عامل به وجود می آید. درباره شب ادراری ثانویه حتما باید علت اصلی درمان شود، مانند درمان عفونت ادراری، رفع سندرم‌های خودایمنی و بیماری‌های آلرژیک، درمان بیماری‌های متابولیک مثل دیابت و… .
برای اصلاح این مشکل، قبل از هرگونه دارودرمانی، باید اقدام به رفتاردرمانی کرد و این امر مستلزم همکاری والدین و کودک، هر دو است.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
برای درمان این مشکل در کودکان به توصیه های زیر عمل کنید:

1- مراجعه به پزشک متخصص ارولوژی برای انجام معاینات جسمی و انجام آزمایش های پزشکی (انگل، کلیه، اسفنکترها، مثانه، اوره و…) .
2- مراجعه به روان پزشک کودک

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
3- استفاده از تشک هشداردهنده (زنگ دار) برای بیدار شدن کودک هنگام تخلیه ادرار (این تشک ها را می توانید از داروخانه تهیه کنید).

 

استرس های روانی، اجتماعی و عوامل اضطراب زا می تواند نقش مهمی در بروز شب ادراری داشته باشد. باید این عوامل به حداقل ممکن کاهش یابد

4- خوراندن مایعات زیاد مثل آب، چای، آب میوه، دوغ و… به کودک طی روز برای افزایش حجم مثانه.
5- فاصله بین مراحل ادرار کردن: کودک نباید با فاصله کوتاهی پس از مصرف مایعات ادرار کند و این زمان باید به مرور افزایش یابد.
6- رعایت رژیم غذایی خاص: کودک نباید از مواد تحریک کننده مثل ادویه جات، فلفل، سرکه، نوشیدنی های گازدار و افزودنی های خوراکی به مقدار زیاد استفاده کند. از خوردن نوشابه‌های دارای کافئین هم جدا خودداری شود.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
7- آموزش آداب توالت: در این زمینه پشتکار و حوصله والدین شرط اول است و باید با روش های شکل دهی رفتار همراه با تشویق و تقویت، این آموزش ها داده شود. تغییر محیط و فضای توالت برای کاهش استرس کودکانی که از رفتن به دستشویی امتناع می کند توصیه می شود. در این ارتباط استفاده از تکنیک های تشویقی ضروری است.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
8- ورزش: در ورزش، بیشتر تحریک و تقویت عضلات مثانه مد نظر است. چند نوع ورزش پیشنهاد می شود:الف : ورزش دراز و نشستب : کودک می ایستد دست هایش را جلو می برد و ده بار می نشیند و بلند می شود (تکرار 4 بار در روز).ج : کودک ورزش شنا را ده بار انجام می دهد (حداقل 4 بار در روز تکرار شود).

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
9- چند ساعت پس از آن که کودک خوابید، حتما او را بیدار کنید تا به دستشویی برود. این کار بهتر است 3 ساعت پس از خواب انجام شود. مراجعه به مشاور روان درمان برای استفاده از تکنیک های تغییر رفتار و شرطی سازی کمک زیادی به کاهش شب ادراری کودک می کند.
10- استرس های روانی، اجتماعی و عوامل اضطراب زا می تواند نقش مهمی در بروز شب ادراری داشته باشد. باید این عوامل به حداقل ممکن کاهش یابد. برای این منظور ترس های کودک را شناسایی کنید و برای رفع آن ها با مشاور در تماس باشید. ایجاد آرامش برای کودک به منظور کاهش تنش و استرس یکی از گام های مثبت برای رفع مشکل کودک است. گفتن داستان، حرف زدن با کودکان، بازی با او، تفریح و قرار دادن او در محیط های شاد از عوامل ایجاد آرامش در کودک است.
11- خجالت، کم رویی، گوشه گیری و احساس افسردگی از جمله عوارض روانی شب ادراری است که موجب افزایش اضطراب کودک و در نتیجه تاخیر در درمان او می شود. سعی کنید مشکل کودک را به رویش نیاورید و به او اطمینان دهید که مشکلش قابل درمان است.
12- کودک را در صورت شب ادراری توبیخ نکنید.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

از تنبیه کودک و به کار بردن روش های سخت گیرانه جدا خودداری کنید

13- کاهش و یا مصرف نکردن مایعات پس از ساعت هفت عصر توصیه می شود.
14 ـ قبل از رفتن به رختخواب، حتما کودک را به دستشویی ببرید تا مثانه اش را کاملا تخلیه کند.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
15 ـ تشک او را با رویه ضد آب پوشانده و در اتاق از بوگیرها یا خوشبوکننده‌های هوا استفاده کنید تا اگر شب ادراری اتفاق افتاد باعث آزار بیشتر کودکتان نشود.
16 ـ باید به کودک آموزش داد تا به میزان دریافت مایعاتش در شب توجه کند و به هنگام تخلیه ادرار، مثانه را کاملا خالی کند.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
17- باید به کودک آموزش داد تا به هنگام تخلیه ادرار، مثانه را کاملا خالی کند.
18 ـ کودک باید در طول روز مثانه را منقبض کند تا بتواند زمان بیشتری ادرار خود را نگه دارد.
19- کودک را متوجه کنید که پس از شام مصرف مایعات را به حداقل برساند تا ادرار کمتری تولید شود. برای این منظور بهتر است که شام کودک بدون نمک باشد.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
20- از تنبیه کودک و به کار بردن روش های سخت گیرانه جدا خودداری کنید.

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان
پس از اقدامات فوق در صورت عدم موفقیت برای کنترل شب ادراری می‌توان درمان دارویی را زیر نظر پزشک متخصص شروع کرد، اما باید توجه داشت که آموزش مهارت کنترل ادرار از درمان دارویی مهم‌تر است، زیرا معمولا با قطع دارو، شب ادراری مجددا عود می‌کند.

 

دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
دلایل شب ادراری کودکان و راه درمان ان

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

18 ژوئن

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند… بخوانید در فرانیاز

اکنون به نکته های کلیدی اشاره می کنیم که به شما کمک می کند تا بر خجالت کشیدن در انظار عمومی به دلیل رفتار ناشایست فرزند غلبه کنید.

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند...

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

علی سیلی محکمی به مادرش زد که مادر سعی کرد ان را نادیده بگیرد.

فردا هم همین کار را در مورد دو کودکی که میهمان آنها بودن تکرار کرد.

مادر که شرمنده شده بود، او را از ادامه بازی محروم کرد.

چند ساعت بعد از میهمانی، بار دیگر علی سیلی محکمی به صورت مادرش زد.

مادر عصبانی شد و علی را کتک زد تا بفهمد که کتک خوردن چه احساسی داردو

علی نیز احساس کرد که به او توهین شده است. مادر کنترل عصبی خود را از دست داده بود،

چون برای تربیت علی تدبیری نیندیشیده بود.

 

وقتی پسرش به دو کودک میهمان سیلی زد،

فقط علی را از بازی کردن محروم کرد که این فکر فاقد برنامه ریزی دقیق بود و به طور ناخودآگاه به وجود آمد

و برای مدتی کوتاه، از رفتار تهاجمی علی جلوگیری کرد.

وقتی بار دیگر علی مادرش را کتک زد، مادر احساس کرد که دیگر

نمی تواند فرزندش را مهار کند و این احساس او را به شدت ناراحت کرد.

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

والدین معمولا در چنین مواقعی گمان می کنند که سایر کودکان،

صبور و خوش رفتار و منطقی هستند و صفات شایسته ای که فقط در تصور و آرزوهای آنها وجود دارد،

در سایر کودکان مصداق پیدا می کند. این حالت احساسی ناخوشایند

را در والدین پدید می آورد ، به گونه ای که آنها فراموش می کنند

هیچ کس بی نقص نیست. وقتی شرمنده و ناراحت می شوید، هدف خود را بازنگری کنید:

آیا می خواهید به رفتار ناخوشایند فرزندتان برای همیشه سازش کنید یا قصد دارید در برابر آن بایستید؟

هیچ گاه سعی نکنید بر اساس فکر دیگران رفتار کنید. هیچ کس قادر نیست فکر دیگران را بخواند.

شاید شما فکر کنید که فرزندتان چنین تصور می کند که :

“پدرم آدم بد اخلاقی است” در حالی که ممکن است او این طور فکر کند که :

” پدرم آدم شجاعی است و به اعتقاداتش عمل می کند”.

پس احساسات ناخوشایند را تحمل کنید و تعادل خود را از دست ندهید

زیرا مجازات فرزندتان به او کمک خواهد کرد تا رفتارش را اصلاح کند.

 

برخی از والدین می گویند از این که در برابر دیگران عصبانی شوند متنفرند

و مایلند خونسرد باشند. گروهی دیگر می گویند خشم آنها حتی به میزان بسیار کم، سبب می شود

که کنترل خود را از دست بدهند و فرزندشان را کتک بزنند و رفتاری غیر عاقلانه داشته باشند.

استفاده از یک برنامه تربیتی به والدین کمک می کند تا حد ومرز خود را رعایت کنند.

 کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

مثلا مادر فرضی مثال بالا برای اصلاح چنین رفتار کرد: مادر برای برخورد با فرزندش، برنامه ای خاص تنظیم کرد.

او یک روز صبح، پیش از آن که از خانه به پارک بروند به علی گفت: “سیلی زدن کار خوبی نیست و اگر این کار را بکنی بلافاصله از پارک به خانه برمی گردیم “. علی وقتی مشغول بازی بود یک سیلی به صورت مادرش زد.

مادر گفت: ” من به تو کفته بودم که اگر این کار را بکنی به خانه بر می گردیم”. پس با قاطعیت او را به خانه برگرداند و به گریه های اعتراض امیز او توجهی نکرد. علی وفتی رفتار مادرش را در این زمینه جدی دید، به تدریج رفتار خود را اصلاح کرد. مادر نیز به دلیل این که شیوه برخورد با فرزندش را یافته بود، اعتماد به نفس و آرامش خود را به دست آورد.

به هنگام برخورد با کودکان، خواسته های خود را به طور صریح مطرح کنید. کودکان ممکن است در آغاز منظور شما را نفهمند ولی با توضیح و تکرار متوجه خواهند شد. در مورد کودکانی که بیش از سه سال دارند، روش “توقف فعالیت” تاثیر بیشتری دارد.

اگر رفتاری ناشایست از فرزند خود در خانه و یا بیرون از خانه مشاهده کردید، او را از فعالیتش باز دارید و با لحنی ملایم درباره رفتارش به او تذکر دهید.

 

گاهی اوقات شرمندگی موجب می شود تا از تشخیص رفتار طبیعی از غیر طبیعی بازمانید. یکی از راه های غلبه بر چنین مشکلی آن است که با متخصص کودکان مشورت کنید تا با رفتارهای طبیعی کودکان آشنا شوید

 کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…کودکانی که باعث آبروریزی می شوند...

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

مثلا می توانید مانند مادر فرضی ذیل رفتار کنید:

مادری پسر چهار ساله اش را از رستوران به داخل اتومبیل برد و به او گفت: “برای انتخاب دو راه داری: یا روی صندلی ات در رستوران می نشینی و بدون سرو صدا غذایت را می خوری و با غذا بازی نمی کنی و یا به خانه برمی گردیم و از غذا خوردن با دوستانت محروم می شوی و تا چند ماه دیگر هم به رستوران نخواهیم آمد؛ او کمی مکث کرد و به فرزندش فرصت فکر کردن داد و سپس پرسی:” چه تصمیمی گرفتی؟”، این برخورد بسیار موثر بود زیرا فرزندش می دانست که وقتی مادرش تصمیمی بگیرد حتما به آن عمل می کند و اصرار او نیز موجب تجدید نظر در مجازات تعیین شده نخواهد شد.

 

اکنون به نکته های کلیدی دیگری اشاره می کنیم که به شما کمک می کند تا بر خجالت کشیدن در انظار عمومی به دلیل رفتار ناشایست فرزند غلبه کنید:

 

**سعی کنید وقتی که در منزل با فرزندتان تنها هستید او را کنترل کنید. اگر از عهده این کار بر نیائید بی تردید در حضور دیگران نیز موفق به انجام آن نخواهید شد.

 کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

**وقتی از فرزندتان در نزد دیگران رفتاری نامناسب سر زد، رفتار او را نادیده نگیرید بلکه قاطعانه با او برخورد کنید؛ چیزی به او بگوئید یا او را به کناری ببرید و با او صحبت کنید.

 

** به روشنی تنبیهی را که به خاطر رفتار ناپسندش در نظر گرفته اید به او بگوئید: “آیا می خواهی اینجا را ترک کنیم؟”،”آیا می خواهی نگذارم دیگر بازی کنی؟”، سپس تنبیه تعیین شده را قاطعانه اجرا کنید.

 

**نارضایتی خود را از رفتار نامناسب او نشان دهید و به او بگوئید که “رفتارت را دوست ندارم”.

 

**هیچ گاه بد رفتاری فرزندتان را در میان جمع نادیده نگیرید. زیرا او به رفتارش ادامه می دهد و شما را خشمگین و ناگزیر به خوردی می سازد که خود هرگز نمی تواند علت آن را درک کند.

 کودکانی که باعث آبروریزی می شوند…

**اگر از فرزند شما رفتاری ناشایست سر زد و شما با آن حرکت برخورد نکردید، موقعیت و شرایطی را که در آن قرار داشتید را تجزیه و تحلیل کنید. چه کسی حضور داشت؟ چه احساسی درباره فرزندتان یا درباره خودتان داشتید؟رفتار مناسبی را که باید از شما سر می زد، مشخص کنید تا در صورت تکرار، بتوانید از آن استفاده کنید.

 

**گاهی اوقات شرمندگی موجب می شود تا از تشخیص رفتار طبیعی از غیر طبیعی بازمانید. یکی از راه های غلبه بر چنین مشکلی آن است که با متخصص کودکان مشورت کنید تا با رفتارهای طبیعی کودکان آشنا شوید.

 

**هرگز یک رفتار ناشایست را نادیده نگیرید و روش های تربیتی را مدام تغییر ندهید. زیرا بی ثباتی در شیوه برخورد با کودکان موجب می شود که آنها در سنی که نیاز به راهنمایی دارند، گیج و سردرگم شوند.

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند… 

**اگر به طور معمول در انظار عموم، رفتارهای ناشایست از فرزندتان سر می زند، او را از خانه خارج نکنید و با خود به میهمانی نبرید تا رفتار خود را اصلاح کند. فرزندتان باید بفهمد که شما قادر به کنترل او هستید.

 

**پیش از آن که به همراه فرزندتان خانه را ترک کنید، به او بگوئید که چه توقعی از او دارید و در صورت بروز رفتاری ناشایست، چه مجازاتی انتظار او را می کشد.

کودکانی که باعث آبروریزی می شوند...

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
کودکانی که باعث آبروریزی می شوند...

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

18 ژوئن

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان را بیاموزید در فرانیاز

پدران و مادران با کمی خلاقیت و ابتکار می توانند

بدون نگرانی و عصبانیت راه حل های مناسبی را برای برخورد با کودکان

خود در زمینه های رفتاری مختلف پیدا کنند.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان در پورتال جامع فرانیاز

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

اصولا”  لجبازی یك نوع رفتار و واكنش نامطلوب است كه به صورت های مختلفی خود را نشان می دهد

، از جمله آسیب رساندن به  خود و  دیگران ، ناسزا گفتن ،

گریه كردن و فریاد كشیدن ، شكستن  وسایل و …

در افراد لجباز پایین بودن اعتماد به نفس و عدم داشتن خود باوری مثبت و پذیرفتن خود واقعی مشهود است.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

7 راه برای درمان لجبازی:

پنجره ی اول مستقّل بارآوردن كودك:

در برخورد كلّی در زندگی باید طوری با كودك رفتار كرد كه او بتواند در امور روزمره ی خو

د به طور مستقّل و گاهی بدون نیاز به دیگران  تصمیم بگیرد.

البتّه فشارهای منفی را نباید در این خصوص وارد كرد  ،

بلكه باید با راهنمایی های به جا تذكّر داد و روش های صحیح را به موقع به او آموزش داد.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

پنجره ی دوم كودك را تا حدّ  امكان  وادار به عجله و شتاب زدگی نكنیم:

معمولا” خانواده ها در چند كار ، كودك را ناخواسته 

یا خواسته به عجله و شتابزدگی وادار می كنند

كه بیشتر مواقع عدم آگاهی والدین در تشدید آ ن ها ،

دخالت مستقیم دارداز جمله چیزهایی كه می توان در این رابطه یاد آور شد:

الف – حمّام  كردن :

در دوران طفولیّت عدم آشنایی والدین به خصوص مادر از مسایل تربیتی باعث می شود

به جای فراهم آوردن محیطی شاد و مفرّح هنگام استفاده از حمّام ،

آن را به محیطی درد آور و وحشتناك برای او تبدیل می كند.

برای این كار بهتر است  اجازه بدهیم  كودك ابتدا خوب بازی كند و

در همان حال با شعرها و قصّه های كودكانه شروع به شستن او كنیم و ضمنا” اجازه دهیم 

تا كودك حتّی برخی از اسباب بازی های خود را به حمّام بیاورد و با آن ها مشغول بازی شود.

ب- مهمانی رفتن:

  همان طور كه ما بزرگ ترها  قبل از رفتن به مهمانی یا گردش نیاز داریم خود را آماده كنیم ،

فرزندان ما هم نیاز دارند كه آماده شوند. البتّه نیاز آن ها با نیاز ما اندكی تفاوت  دارد.

پس بهتر است زمان رفتن به مهمانی یا گردش را یك ساعت 

قبل از حركت به كودك یادآور  شویم تا بتواند

با كمك بزرگ ترها آماده شود. متاسفانه بعضی از والدین كمی قبل از حركت به كودك می گویند

آماده شود و این كار باعث  لجبازی و مخالفت او می شود.

چون دایم به او تذكّر می دهیم كه زود باش ، سریع تر، دیر شد و…

به جای این كه سرعت كودك را برای آماده شدن بیشتر كنیم ،‌باعث می شویم كه مخالفت كند.

ج – غذا خوردن ، خوابیدن و …:

بهر حال كودك مانند افراد بزرگسال نمی تواند از نیروی تفكّر و حركت در یك زمان استفاده كند

و والدین باید بدانند زمان تفكّر و انجام كارها در كودكان به سعه ی صدر بیشتری نیاز دارد.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

پنجره ی سوم رشوه ندادن و حذف پاداش كودك لجباز :

اگر كودك برای رسیدن به مطلوب خود چه درست و

چه نادرست شروع به گریه كردن و یا داد كشیدن بكند

و از این راه بخواهد به خواسته ی خود برسد و والدینی كه به اصطلاح حوصله ی ندارند

با دادن امتیاز ( رشوه ) به كودك ، او را ساكت می كنند ، باعث پرورش لجبازی در او می شوند.

پس باید پدر به خصوص مادر از دادن هرگونه رشوه و پاداش به كودك خوداری كند.

البتّه تشویق برای كارهای خوب و مثبت كودك با رشوه دادن فرق دارد.

تشویق باعث رشد اعمال نیك و حركت به سوی ترقِّی می شود.

امّا باید توجّه داشت كه تشویق و پاداش ، باید به اندازه  و درخور كار او باشد.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

پنچره ی چهارم عدم توجّه و نادیده گرفتن رفتار كودك لجباز :

گاهی بهتر است وقتی فرزندمان شروع به داد و بیداد می كند

خیلی خونسرد و بی توجّه  از كنار مسئله عبور كنیم به طوری كه یا متوجّه نشده ایم و یا موضوع برایمان اهمّیّت ندارد.

 

پنجره ی پنجم برقراری آرامش و امنیّت در خانواده:

به هر حال در هر خانواده مسایل و مشكلاتی به وجود می آ ید كه منجر به بحث و گفت و گو می شود.  والدین باید بدانند كه تمام مسایل گره هایی هستند كه به وسیله ی دست باز می شوند. یعنی به جای بحث و متّهم كردن دیگران ، آرام و بدون بر هم زدن امنیّت خانواده به خصوص كودكان ، مشكلات و مسایل را می توان به راحتی حل كرد، به طوری كه هم خود و هم دیگران از نوع گفت و گو ها لذّت ببرند.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

پنجره ی ششم راهنمایی ” آری ” امّا دخالت “  خیر” :

  هیچ كس از دخالت كردن دیگران در امور زندگی خوداحساس رضایت و خشنودی نمی كند. پدر و مادر از همان شروع تربیت باید حركت صعودی خود را بر پایه ی راهنمایی قرار دهند تا كودك بتواند كم كم راه  صحیح زیستن را تشخیص دهد. دیگر قابل پذیرش نیست كه من : ” من می گویم این طور باش ، من می گویم این جا نرو و… بلكه ارشاد و راهنمایی های خردمندانه و كمك گرفتن از خود كودك در مشكلات می تواند  كمك بزرگی باشد.

 

پنجره ی هفتم – عدم لجبازی والدین:

آموزش های عملی به مراتب از آموزش های تئوری ، موثرتر و  آموزنده تر می باشند. اگر والدین در حضور بچّه ها با یك دیگر لجبازی كنند ، خیلی راحت و بدون دردسر لجبازی را به آن ها یاد می دهند و بچّه ها به طور واضح فیلمی مشاهده می كنند كه در آن یكی از والدین با پافشاری دیگری را مجبور به اطاعت از خود می كند و آنان متوجّه می شوند كه از این راه می توانند به راحتی به خواسته های خود برسند.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

نتیجه:

پدرها و مادرها باید بدانند  كه با بردباری می توانند بر اكثر ناهنجاری ها چیره شوند و اجازه ندهند كودك به تنهایی برای همه ی افراد یك  خانواده تصمیم بگیرد. متاسفانه بعضی از والدین با گفتن من حوصله ندارم و یا كی حوصله ی این كارها را دارد ، سعی می كنند بار مسئولیّت تربیت را كج به منزل برسانند . این گونه والدین باید گفته های خود را اصلاح كنند . بگویند من حوصله دارم و یا بهتر است بگویند من می توانم با حوصله و بردبار باشم و از این طریق خود باوری مثبت و عزِّت نفس خود را بالا ببرند. امّا در لجبازی از هر روشی برای از بین بردن یا كاهش آن استفاده می كنیم ، باید مراقب باشیم تا كودكان به خود و یا دیگران آسیب نرسانند.

 

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان در پورتال جامع فرانیاز

 

لجبازی که در حدود سنین سه تا شش سالگی بروز می کند از ویژگی های رشدی بچه ها محسوب شده و اختلال نیست. توجه کودک در این مرحله فقط به خودش است و به دلیل ظرفیت شناختی محدود قادر نیست خودش را جای دیگران بگذارد.عوامل زیادی در تداوم و تشدید لجبازی کودکان نقش دارند که عمدتا مربوط به خانواده هستند.
استبداد والدین:

وقتی کودکان درخواستی دارند و یا والدین آنها را مجبور به انجام عملی برخلاف میلشان می کنند لجباز می شوند. گاهی توجه زیاد والدین به رفتارهای نامناسب کودکان سبب می شود که رفتارهای نادرست آنان تقویت شود، طوری که کودکان به دلیل آوردن، جرو بحث کردن، نق زدن، مجادله کردن و درخواستهای مکرر متوسل می شوند. گاهی نیز علت لجبازی کودکان آن است که والدین در برابر لجبازی های آنها رفتار ثابتی ندارند. مثلاٌ یک روز هیچ عکس العملی در برابر لجبازی نشان نمی دهند و روز دیگر از آنها می خواهند مطابق با خواسته آنها رفتار کنند. اگر همیشه با کودکان رفتار ثابتی داشته باشیم کمتر لجبازی می کنند

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

یکی از مشکلات مادران لجبازی کودکان است و به همین دلیل برخورد مناسب با این مشکل می تواند روند تربیت را در مسیر درست قرار دهد. اولین نکته این است که با استفاده از روش های ساده و سرگرم کننده می توانیم کودک لجباز خود را آرام کرده و برای دقایقی او را وادار کنیم با ما همکاری کند.

در نظر بگیریم وقتی که می خواهیم دندان های فرزندانمان را مسواک بزنیم، دهانش را باز نمی کند. در موقع ناخن گرفتن بی قراری می کند و اگر کودکمان پارک را ترک نکند، ما دیر به محل کارمان می رسیم ولی او همچنان از تاب بازی دست بر نمی دارد.

معمولا کودکان 3-4 ساله کمی ناسازگارند. به ویژه هنگامی که پدر و مادرشان به طور جدی می خواهند کاری را ازآنها می خواهند مخالفت می کنند. دلیل مخالفت آنها این است که می خواهند استقلال خود را نشان دهند. حرف زدن در این مورد با آنها بی فایده است.

برای مطیع کردن کودکان نباید فریاد زد و یا آنها را تهدید کرد.

 

با کمی خلاقیت و حوصله می توانیم حواس فرزندانمان را به کار مورد نظر جلب نماییم. هنگامی که قرار است پزشک آمپولی را به کودکمان تزریق کند یا مجبور هستیم برای مدت طولانی در صف خرید فروشگاه منتظر بمانیم، با به کار گیری روش های زیر می توانیم فکر او را به چیز های دیگری مشغول کنیم.

 روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

– او را بخندانیم، خنداندن کودکان بهترین راه برای مسواک زدن یا دارو دادن به آنهاست. وقتی که آنها می خندند،نه تنها فکرشان جای دیگر مشغول نیست بلکه دهانشان نیز کاملا باز است.

 

– خاطرات دوران کودکی خود را تعریف کنیم؛ بهترین روش برای سر گرم کردن فرزندمان در مواقع ضروری داستان گفتن است. حتی اگر داستان ساختگی باشد. در عین حال ما نیز می توانیم قدرت تخیل خود را امتحان کنیم.با گفتن داستان های طولانی،می توانیم فرزندمان را زمان بیشتری سر گرم کنیم.

– آهنگین و موزون صحبت کنیم؛ معمولا وقت خوابیدن بهترین زمان برای پشت گوش انداختن خیلی چیز هاست، با لحنی موزون می توانیم فرزندمان را به مسواک زدن و لباس خواب پوشیدن تشویق کنیم. همچنین می توانیم زمان آواز خواندن، یک یا دو کلمه را اشتباه تلفظ کنیم.با این کار حواس فرزندمان به اشتباه ما بیشتر از مسواک زدن جلب می شود.

 

– تغییر صدا بدهیم؛ با تغییر دادن صدایمان برای کودکان داستان های جالب تعریف کنیم مانند صحبت کردن پیرزن بی دندان، صحبت کردن با لهجه های مختلف، حرف زدن بچه گانه و یا هر تقلید صدایی که می توانیم انجام دهیم.

 روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

– به او رازی را بگوییم؛اگر تا 15 دقیقه ای دیگر وقت دکتر داریم و فرزندمان سوار ماشین نمی شود،خم شده ودرگوش او بگوییم؛من می خواهم یک راز خیلی مهم را به تو بگویم. می خواهی آن را بشنوی؟ وقتی که او با سر بله گفت او را بغل کنیم و چیزهای جالب و شیرین را در گوشش بگوییم؛ سپس با سرعت او را در صندلی ماشین قرار دهیم.

 

– روی نکات مثبت تاکید بیشتری کنیم؛ آیا فرزندمان از دست شستن قبل از شام یا شامپو زدن متنفر است؟ تعریف و تمجید کردن از یک مدل قدیمی ترفند خوبی است بگوییم هر وقت که سرت رابا شامپو می شویی، موهایت بسیار براق و زیبا به نظر می رسند، هم چنین بوی خوبی می دهد در همین زمان شامپو کف دستمان ریخته و آرام آرام آن را روی سر فرزندمان بریزیم.

 

با کمی خلاقیت و ابتکار می توان بدون نگرانی و عصبانیت راه حل های مناسبی را برای بر خورد با کودکانمان در زمینه های رفتاری مختلف پیدا کنیم و به رفع مشکل بپردازیم و با این روش های تربیتی به کودکانمان بیشتر نزدیک می شویم و با اصول و تدابیر تربیتی مناسب و به جایی که به کار می بریم بزرگسالی خوبی را برای آنان در نظر می گیریم.

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان

روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
روشهای جلوگیری از لجبازی کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

18 ژوئن

بی خوابی کودکان

بی خوابی کودکان می‌تواند ناشی از کش مکش والدین باشد

اضطراب‌ها و افسردگی‌های دوران کودکی از مهم‌ترین دلایل بی‌خوابی در کودکان است.

 

بی خوابی کودکان می‌تواند ناشی از کش مکش والدین باشد

بی خوابی کودکان

اگر کودکی با مشکل بی خوابی مواجه شود،

علایمی مشابه با بی خوابی بزرگسالان و حتی ممکن است

شدیدتر از آن را نشان دهد، زیرا نیاز خواب کودک بیشتر از بزرگسالان می باشد.

عضو هیئت مدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران گفت:

بیماری‌های جسمی، روانپزشکی، کش‌مکش‌های والدین،

اجحاف و زورگیری توسط همکلاس قلدر می‌توانند باعث بدخلقی، بی‌قراری و بی‌خوابی کودکان شوند.

 بی خوابی کودکان

کودکان بدخلق که گاهی کودکان مشکل نیز خوانده می‌شوند

به دلایل گوناگون، اشکالات رفتاری را به صورت کج‌خلقی، تحریک‌پذیری، گریه‌های مداوم، گوشه‌گیری و لج‌بازی نشان می‌دهند.

 بی خوابی کودکان

مهمترین اقدام در وهله اول بررسی پزشکی چنین کودکی است چرا که گاهی بیماری‌های

داخلی و جراحی‌های انجام شده در کودک می‌تواند باعث مشکلات رفتاری برای کودک شود.

 

عضو هیئت مدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران تصریح کرد:

دردهای شکمی، التهاب گوش میانی، بیماری‌هایی با منشاء انگلی و بیماریهای پوستی

که احساس ناراحتی را برای کودک به وجود می‌آورد، می‌تواند کودک را کج‌خلق و عصبی کند.

 

مدیرگروه روانپزشکی دانشکده علوم بهزیستی و توانبخشی اظهار داشت:

گاهی اوقات نیز با مشکلات خانوادگی روبه‌رو هستیم. به این مفهوم که کودک به

عنوان عضوی ضعیف و آسیب‌پذیر، در خانواده به عنوان سپربلا، مشکلات ارتباطی را منعکس می‌‌کند.

بی‌قراری و بی‌خوابی کودک می‌تواند ناشی از کش‌مکش‌های پدر و مادر با یکدیگر باشد.

باید دانست مشکلات ارتباطی کودک می‌تواند به مدرسه هم ارتباط داشته باشد.

به طور نمونه اگر کودک از سوی همکلاس قلدر خود مورد اجحاف و زورگیری قرار بگیرد

این مسئله می‌تواند سبب مشکلات اساسی در کودک شود.

 بی خوابی کودکان

بیماری‌های مشخص روانپزشکی در کودکان از جمله اختلال نارسایی توجه و بیش‌فعالی،

اختلال سلوک، اختلال لجبازی ـ مقابله‌ای، در خود ماندگی یا اوتیسم نیز می‌تواند باعث بدخلقی کودک شود.

 

به جز این موارد گاهی هوش مرزی و عقب‌ماندگی ذهنی نیز به صورت مشکلات رفتاری بروز پیدا می‌کنند.

 

عضو هیئت مدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران توصیه کرد:

خانواده‌ها در وهله اول روابط بین خود را اصلاح کنند و اگر رفتارشان

با کودک با افراط و تفریط همراه است آن را اصلاح کنند.

 بی خوابی کودکان

مدیرگروه روانپزشکی دانشکده علوم بهزیستی و توانبخشی ادامه داد:

در صورتی که هنوز مشکل کودک باقی بود باید به متخصص کودک مراجعه کرد تا وضعیت کودک

از نظر جسمی و روانی بررسی شود در صورتی که مشکل جدی جسمی وجود نداشت

باید به روانپزشک کودک و نوجوان مراجعه کرد.

خوابیدن کودکان، علاوه بر برطرف کردن خستگی های روزانه،

شرایط مناسبی را برای رشد کودک فراهم می کند.

کودکان فعالیت روزانه بیشتری نسبت به بزرگسالان دارند و در صورت عدم استراحت کافی،

بسیار صدمه می بینند. بنابراین اگر کودکی دارید که با

مشکل بی خوابی مواجه است، حتما راهکارهای زیر را انجام دهید.

 

فربد فدایی متخصص روانپزشک و عضو هیئت مدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان باشگاه خبرنگاران گفت: کودکان معمولا بیش از بزرگسالان نیاز به خواب دارند به طوری که در دوران نوزادی تقریبا 90 درصد اوقات زندگی نوزاد در خواب می‌گذرد.
فدایی ادامه داد: در حدود پنج الی شش سالگی کودک روزانه به 12 ساعت خواب احتیاج دارد، همچنین در دوران تحصیل نیاز کودک به خواب بین هشت الی نه ساعت در شبانه‌روز است و نوجوانان حداقل هشت ساعت خواب کامل را در شبانه‌روز باید داشته باشند.
وی گفت: چنانچه از میزان تعیین شده کاسته شود مشکلاتی را از نظر جسمی و روانی برای فرد ایجاد می‌کند.
 بی خوابی کودکان
عضو هیئت مدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران اظهار داشت: اضطراب‌ها و افسردگی‌های دوران کودکی از مهم‌ترین دلایل بی‌خوابی کودکان است و در عین حال کودکانی که به علت بی‌توجهی پدر و مادر شب‌ها به میزان کافی استراحت نمی‌کنند، با احساس خستگی و خواب‌آلودگی و عدم تمرکز روبه‌رو می‌شوند و در آموختن درس دچار مشکل می‌شوند و حالت بی‌قراری پیدا می‌کنند.
این متخصص روانپزشک اذعان داشت: متأسفانه در سال‌های اخیر والدین همراه کودک تا پاسی از شب گذشته بیدار می‌مانند در نتیجه کودک هم به طور غیرارادی با مشکلات عدیده‌ای روبه‌‌رو می‌شود.
 بی خوابی کودکان
وی خاطرنشان کرد: از مهم‌تریم علل بی‌خوابی کودکان زیر دو سال دردهای انقباضی روده‌ها، مشکلات گوارشی غذا، گوش درد، انگل،‌ محیط پر سر و صدا و پرتنش، عدم مراقبت کافی همه از عوامل بی‌خوابی کودکان زیر دو سال است.
بی خوابی کودکان
بی خوابی کودکان می‌تواند ناشی از کش مکش والدین باشد

در اینجا 12 توصیه برای برطرف کردن بی خوابی در کودکان را می گوییم.

 

1- به والدین توصیه می شود جای خواب ثابتی را برای کودک خود در نظر بگیرند و به کودک خود تاکید کنند که حتما در جای خود استراحت کند. معمولا تغییر مکان خواب حتی برای بزرگسالان هم ناخوشایند است و ممکن است سبب دیر به خواب رفتن آنها شود. احتمالا این تجربه را در طول مسافرت داشته اید.

بی خوابی کودکان

2- به این دسته از کودکان اصلا اجازه بیدار ماندن و دیر خوابیدن به بهانه مشاهده تلویزیون و یا حتی انجام تکالیف مدرسه را ندهید. زمان مشخصی را برای خواب آنها در نظر بگیرید و آنها را به خوابیدن در همان زمان، محدود کنید.

گاها دیده می شود که برخی از کودکان به علت مشاهده فیلم های ترسناک دچار کم خوابی می شوند. والدین بهتر است از دیدن فیلم ترسناک و تحرک بیش از اندازه کودک، جلوگیری کنند.

گرمای هوای اتاق کودک سبب بدخوابی می شود. پس با ایجاد تهویه مناسب در اتاق کودک، شرایط مناسبی برای خواب او فراهم کنید

3- ساعات خواب منظمی را برای کودکتان در نظر بگیرید.ساعات خواب کودک باید ثابت باشد. یک ساعت خاص را در نظر بگیرید. اولین بار کودک خود را تشویق کنید تا در آن ساعت خاص به رختخواب برود و شب‌های دیگر، حتی تعطیلات آخر هفته آن ساعت را معیار فرا رسیدن زمان خواب کودکتان قرار دهید. برای بیدار شدن از خواب نیز همین رویه را ادامه دهید. توجه داشته باشید هر قدر کودکتان زودتر از خواب بلند شود بهتر است، زیرا تا شب کاملا خسته می شود و حدودا همان ساعت مقرر به خواب می‌رود.

بی خوابی کودکان

4- والدین باید مراقب عادات تغذیه ای کودک خود باشند و سعی کنند مواد غذایی کافئین دار را از برنامه غذایی خود حذف و یا کم کنند. اگر هم کودک علاقمند به مصرف این مواد غذایی بود، سعی شود حتی المقدور این مواد را 4 ساعت قبل از خواب مصرف کند، زیرا واکنش کودکان به مصرف مواد کافئین دار مانند بزرگسالان است، یعنی همانطور که مصرف این مواد در بزرگسالان سبب بی خوابی می شود، در کودکان نیز همین اثر را دارد.

5- متخصصان تغذیه معمولا مصرف موادی مانند شیر ولرم را که حاوی کلسیم است، قبل از خواب توصیه می کنند.

 

6- حداقل دو ساعت قبل از خواب، شام کودک را آماده کنید تا بخورد. این کار سبب هضم نسبی غذا می شود و کودک با معده پر به رختخواب نمی رود، زیرا معمولا معده پر، سبب بدخوابی می شود.

بی خوابی کودکان

7- توصیه می شود از مصرف غذاهای پرکالری در وعده شام اجتناب شود. مصرف زیاد مواد قندی هم در وعده شام کودکان توصیه نمی شود زیرا مصرف قند زیاد قبل از خواب، سبب افزایش انرژی و ایجاد تحرک بیشتر در کودک می شود. بنابراین میل به تحرک بیشتر، فرایند خوب خوابیدن را مختل می کند.

 

8- برای این که کودک زودتر خسته شود و به خواب برود، توصیه می شود او را به فعالیت بدنی در طی روز تشویق کنید. کودکانی که در طی روز فعالیت کافی انجام نمی دهند و انرژی خود را تخلیه نمی کنند، دچار بی خوابی می شوند.

 

9- هر گونه وسایل بازی و اسباب بازی مورد علاقه کودک خود را از اتاق خواب او دور کنید، زیرا گاها دیده می شود که این دسته از کودکان به بازی با این وسایل مشغول می شوند و نمی خوابند.

بی خوابی کودکان

10- به والدین کودکانی که معمولا از کم خوابی رنج می برند توصیه می شود ، دمای اتاق کودک خود را بررسی کنند تا مبادا دمای اتاق بالا باشد. گرمای هوای اتاق کودک سبب بدخوابی می شود. پس با ایجاد تهویه مناسب در اتاق کودک، شرایط مناسبی برای خواب او فراهم کنید.

 

11- به والدین این دسته از کودکان توصیه می شود تا محیط خانه را برای بهتر خوابیدن کودک ساکت نگه دارند و از ایجاد هر گونه سر و صدای بلند و صدای تلویزیون و … خودداری کنند.

بی خوابی کودکان

12- والدین این دسته از کودکان باید در نظر داشته باشند که هیچ گاه عصبانیت خود را از بی خوابی کودک بروز ندهند، زیرا کودک با مشاهده هر گونه عصبانیت، دچار اضطراب و تنش می شود که این اضطراب خود سبب بدخوابی بیشتر او می شود و سیکل معیوبی را ایجاد می کند.

 

بی خوابی کودکان می‌تواند ناشی از کش مکش والدین باشد

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
بی خوابی کودکان می‌تواند ناشی از کش مکش والدین باشد

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

18 ژوئن

فواید بوسیدن کودکان

فواید بوسیدن کودکان را حتما بخوانید در فرانیاز همه ما بوسه را به عنوان یک رفتار خوشایند

اجتماعی وسیله ای برای ابراز محبت و نشان دادن اوج عواطف درونمان می شناسیم

اما برخی والدین با این باور که بوسیدن زیاد،

بچه ها را لوس می کند آنها را نمی بوسند و سعی می کنند آشکارا به آنها ابراز محبت نکنند.

فواید بوسیدن کودکان

فواید بوسیدن کودکان را حتما بخوانید در فرانیازفواید بوسیدن کودکان

مادران از بوسیدن فرزندانشان لذت می برند، کودکان نیز هنگامی که مادرشان آنها را می بوسد و در آغوش می گیرد احساس آرامش می کنند.

تماس نزدیک لب، دهان و بینی و افزایش احتمال انتقال آلودگی ها و عوامل بیماری زا و شیوع بیماری هایی

مانند آنفلوانزای خوکی، برخی والدین را درمورد بوسیدن زیاد فرزندشان دچار تردید کرده است.

در حالی که بوسیدن می تواند فواید بسیار زیادی داشته باشد.

 

مطالعه های جدید نشان داده فواید بهداشتی بوسیدن کودکان (مخصوصا توسط مادر) بر سلامت

آنها در سال های آینده نیز تاثیرگذار است.

فواید بوسیدن کودکان

 بررسی ها نشان داده مهر و محبت و بوسه های مادرانه هورمون های استرس کودک را کاهش می دهد

مادرهای مهربانی که فرزندشان را زیاد می بوسند با این کار فواید

بهداشتی بسیار زیادی برای فرزند دلبندشان فراهم می کنند.

 

نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که تجربه های اولیه دوران کودکی می تواند از طریق تاثیر بر احتمال التهاب مزمن در

بدن و واکنش سیستم ایمنی که خط مقدم دفاع بدن در برابر بیماری هاست، اثر ماندگاری بر سلامت بدن داشته باشد.

 

این مطالعه نشان می دهد در آغوش گرفتن، بوسیدن و ابراز محبت توسط مادران می تواند

به کاهش استرس کودک و فرونشاندن هورمون هایی که در ایجاد التهاب در بدن نقش دارند، کمک کند.

فواید بوسیدن کودکان

التهاب و بیماری

پروتئین هایی که باعث التهاب می شوند هنگام عفونت برای پیام رسانی به سیستم ایمنی و رساندن

پیام تقویت سیستم دفاعی به سلول های دیگر بدن ضروری هستند اما هنگامی که افراد از

شرایط استرس بیرون می آیند، ممکن است بدنشان نتواند التهاب را متوقف کند.

 

به گفته محققان، این موضوع در طولانی مدت برای بدن خوب نیست.

 

در واقع وجود این پروتئین ها تنها در محل و زمان مورد نیاز ضروری است و بقیه زمان ها باید خاموش باشند.

التهاب مزمن با برخی بیماری ها مانند بیماری های قلبی و عروقی، دیابت، افسردگی و سرطان ارتباط دارد.

 

محققان التهاب را به بذری که ایجاد بیماری می کند تشبیه می کنند. برای مثال بررسی ها نشان داده است

سطح بالای التهاب احتمال برگشت سرطان پستان را در زنانی که درمانشان موفقیت آمیز بوده است تا ۲برابر افزایش می دهد.

 

بنابراین این موضوع که تجربه های اولیه زندگی می تواند بر ترشح هورمون هایی که احتمال التهاب

مزمن را در بدن کم یا زیاد می کند تاثیر بگذارد، بسیار مهم است.

 فواید بوسیدن کودکان

روابط خانوادگی نامناسب

مطالعه جدید دیگری که انجام آن ۱۸ماه طول کشید و نتایجش ۲۹ آوریل در مجله علم روان شناسی منتشر شد،

نشان داد نشانگرهای التهاب در دختران نوجوانی که زندگی خانوادگی

نامناسبی داشته اند و در شرایط توهین آمیز و همراه با خشونت رشد کرده اند

در مقایسه با دخترانی که شرایط بهتری داشته اند بیشتر است.

 

با این حال زندگی در شرایط نامناسب و توهین آمیز و داشتن رابطه سرد با مادر به معنی ایجاد بیماری در سال های آینده نیست

اما محققان می گویند تجربه های اولیه خانوادگی عاملی است که در شکل گیری شیوه پاسخ بدن به استرس موثر است.

 

پژوهشگران گروه روان شناسی دانشگاه کالیفرنیا نیز این موضوع را که علاوه بر سطح پایین اقتصادی و اجتماعی عوامل دیگری می تواند

از ما محافظت کند، امیدوارکننده دانسته اند و اعلام کرده اند سایر روابط نزدیک نیز

می تواند آثار حفاظتی مشابه مهر مادر و فرزندی داشته باشد.

 

سطح پایین اجتماعی و اقتصادی می تواند با تاثیر بر کورتیزول (هورمون استرس) بر التهاب اثر بگذارد اما محققان

در این بررسی دریافتند گرمای مادری از طریق مولکول های دیگری که در واکنش های التهابی نقش دارند عمل می کند.

 

این تحقیقات می تواند در چگونگی درمان افراد در آینده نقش داشته باشد. محققان به دنبال تولید

داروهایی هستند که بتوانند از راه های مختلف بر التهاب تاثیر بگذارند.

 فواید بوسیدن کودکان

فواید بوسه برای مادر

بوسیدن کودک برای مادر هم فوایدی دارد. مطالعه ها نشان داده هنگام بوسیدن

سطح اکسی توسین (ماده شیمیایی آرامبخش بدن) و آندورفین خون

(ماده شیمیایی که در بدن حالت سرخوشی ایجاد می کند) افزایش پیدا می کند.

 

همچنین بوسیدن باعث افزایش دوپامین که به احساس وابستگی و دلبستگی عاطفی کمک می کند، می شود.

بررسی ها نشان داده است بوسیدن کودک سیستم ایمنی مادر را تقویت می کند.

 

محققان می گویند هنگام بوسیدن۳۰ عضله صورت فعال می شود و بوسه عضلات صورت را قوی نگه می دارد

و نکته آخر اینکه با هر بوسه ۲ تا ۶ کالری انرژی سوزانده می شود

بنابراین بدون هیچ شک و تردیدی فرزندتان را در آغوش بگیرید و ببوسید؛

 

بدون هیچ قید و شرطی به او ابراز محبت کنید و هر دو از فواید کوتاه مدت و ماندگار آن بهره مند شوید

دانشمندان به تازگی دریافته اند هنگامی که مادری فرزندش را می بوسد

میزان اکسی توسین (ماده شیمایی آرام بخش بدن) و آندروفین (حس خوشی در فرد ایجاد می کند) در بدنش بیشتر می گردد.

فواید بوسیدن کودکان

به علاوه بالا رفتن مقدار دوپامین سبب می گردد احساس وابستگی عاطفی بیشتری بین مادر و فرزند ایجاد شود.

جالب این جاست که سیستم ایمنی بدن مادر و فرزند تقویت می گردد.

 

فواید بوسیدن کودکان را حتما بخوانید در فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
فواید بوسیدن کودکان را حتما بخوانید در فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

 

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

16 ژوئن

به حرف امدن کودکان

به حرف امدن کودکان یکی از مهمترین بخش های زندگی انهاست.نخستین کلمه‌ای که کودک به زبان می‌آورد چیست؟ گویا این همان کلمه‌ای است که با آن مادر خود را صدا می‌کند. شاید گمان کنیم که یاد گرفتن کلمه «مامان» کاری ساده است؛ ولی در حقیقت فرایند پیچیده‌ای برای این یادگیری وجود دارد. اکنون این فرایند را گام به گام از نظر می‌گذرانیم: وقتی که کودک پا به دنیا می‌گذارد، مغز وی همچون برگی سفید و ننوشته است؛ هیچ چیزی در آن وجود ندارد. باما همراه باشید در فرانیاز

به حرف امدن کودکان

به حرف امدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز

به حرف امدن کودکان

قسمت‌های مختلف مغز که حواس گوناگون را درک می‌کنند، هنوز چیزی دریافت نکرده‌اند. البته جنین در دوران بارداری قادر به شنیدن هست و پیش زمینه های داده های شنیداری از آنجا شکل می گیرد. درست است که چشمان کودک باز است، ولی رشته اعصابی که چشم او را به مغز ارتباط می‌دهد، هنوز تکامل نیافته است؛ از این‌رو مغز وی نمی‌تواند چیزی را در خود ثبت کند.

 به حرف امدن کودکان

پس از یکی دو ماه که این اعصاب رشد یافت، کودک قادر به دیدن مادرش می‌شود. بر اثر دیدن مکرر چیزی،‌ مرکز حافظه برای مرئیات، در مغز کودک رشد می‌یابد. برخوردهای مکرر وی با مادرش، پی در پی ادراک‌هایی برایش پدید می‌آورد؛ ادراک‌هایی که همه در همان مرکز ثبت می‌شوند. تازه در این مرحله است که کودک مادر خود را می‌شناسد. هنگامی که مادر متوجه این مرحله از رشد کودک خویش می‌شود، شروع به معرفی خود می‌کند؛ یعنی گاه و بی‌گاه به خود اشاره می‌کند و می‌گوید: «مادر» یا «مامان».

 

در آغاز، کودک قادر به شنیدن نیست؛ ولی هم‌چنان که اعصابش به تدریج رشد می‌یابد، به شنیدن هم توانا می‌شود. آن‌گاه بر اثر تکرار، مرکز حافظه برای شنیدنی ها ، در مغزش پیدا می‌شود و کم‌کم معنای کلمه «مادر» را درک می‌کند و مفهوم آن را خوب به ذهن می‌سپارد.

 به حرف امدن کودکان

بر اثر کوشش‌های مکرر، هربار که مادر خود را می‌بیند، عضله‌های صورتش را به حرکت درمی‌آورد و سرانجام این توانایی را در خود ایجاد می‌کند که بگوید: «مادر».

 

در این مرحله، مادر باید به فرزند خود حرف زدن بیاموزد؛ مثلا بر اثر تکرار کلمه «مادر» یک واقعه مهم برای کودک روی می‌دهد؛ یعنی میان تصویر مادر که در مرکز بینایی مغز وی نقش می‌بندد، با ادراک صدایی که از گفتن آن کلمه برخاسته و به مرکز شنوایی مغز وی راه یافته است، رابطه‌ای برقرار می‌شود. چنین رویدادی را تداعی می‌گویند. یعنی اکنون کودک نه تنها چهره مادر را باز می‌شناسد، بلکه وقتی او را می‌بیند به یاد کلمه «مادر» هم می‌افتد.

 

از این پس کودک شروع به تقلید از مادر خود می‌کند. کلمه «مادر» را بی‌آنکه بر زبان بیاورد، فعلا در ذهن خود جایگزین می‌سازد، و می‌کوشد تا رفته‌رفته آن را ادا نیز بکند. بر اثر کوشش‌های مکرر، هربار که مادر خود را می‌بیند، عضله‌های صورتش را به حرکت درمی‌آورد و سرانجام این توانایی را در خود ایجاد می‌کند که بگوید: «مادر». اما مادر در چنین حالی چون می‌بیند که کودکش قادر به تکلم شده است، از شادی در پوست خود نمی‌گنجد. و همین شادی مادر می تواند مشوق تلاش های ادامه دار کودک شود.

به حرف امدن کودکان

سن یک سالگی ، سنی است که کودک شما زبان باز می کند. راهکارهای ساده‌ای در جهت تقویت مهارت‌های گفتاری کودکان وجود دارد که در این جا به تعدادی از آنها اشاره شده است. نقطه عطف دوران کودکی فرزندتان زمانی است که او اولین کلمه را بر زبان می‌آورد و این زمان دوست داشتنی ، در آلبوم کودکتان ثبت شده و جزء یکی از خاطرات فراموش نشدنی زندگی‌تان به حساب می‌آید و اما گاهی ممکن است حرف نزدن کودکان نوپا باعث نگرانی والدین شود. به عقیده یکی از متخصصین ، بسیاری از والدین ابراز نگرانی می‌کنند که آیا پیشرفت زبانی فرزندانشان معمولی به نظر می‌رسد! در حالی که بیشتر اوقات اضطراب آنها بیهوده و بی‌اساس است.

به حرف امدن کودکان

به حرف امدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز

به حرف امدن کودکان

آیا همه کودکان در باید در یک زمان مشخص شروع به صحبت کردن کنند؟

بطور طبیعی ، زمان زبان باز کردن در کودکان بسیار متفاوت است. بیشتر کودکان ، حتی آنهایی که بطور ذاتی ساکت هستند، بالاخره در این محدوده زمانی زبان باز می‌کنند. در حالی که تعدادی از بچه‌های ۱۲ ماهه چند کلمه ساده ، مانند مامان ، بابا ، بالا و دد ،‌ که کلماتی مشترک در بین اکثر بچه‌ها است، می‌توانند بگویند. اما کودکانی هم هستند که تا سن ۱۵ تا ۱۸ ماهگی نمی‌توانند صحبت کنند. به نظر دکتر رسکورلا ، کودکان بین ۱۳ تا ۱۸ ماهگی اولین کلمه را می‌گویند.

به حرف امدن کودکان

مهارت‌های زبانی کودکان

هنگامی که کودکان به سن ۲ سالگی می‌رسند، در حدود ۷۰ درصد آنها ۵۰ تا ۲۵۰ کلمه را بر زبان می‌آورند، که معمولا کلماتی مانند اسم‌ها ، فعل‌ها و صفات هستند و همچنین می‌توانند کلمات را کنار یکدیگر قرار دهند و جملات دو یا سه کلمه‌ای بسازند مانند: شیر می‌خوام، هاپو بازی کنیم). به ندرت هم کودکانی هستند که بتوانند جملات پیچیده‌تری بگویند مثل ، بابا کی می‌یاد به خونه تا باهاش توپ بازی کنم؟

تعداد قابل ملاحظه‌ای از کودکان ، در حدود ۱۰ تا ۱۲ درصد ، در این سن از لحاظ گفتاری از دیگران عقب‌تر هستند. اگر کودک شما در ۲ سالگی کمتر از ۵۰ کلمه می‌گوید و یا نمی‌تواند جملات دو کلمه‌ای بسازد، از جمله کودکانی است که دیر به حرف می‌افتند. به عقیده دکتر رسکورلا ، دیر به حرف افتادن کودکان زنگ خطری به حساب نمی‌آید ولی بخصوص در مورد بچه‌های ۵ ساله بهتر است که موضوع را با پزشک کودک در میان بگذارید.

نگران کننده‌تر از همه عقب ماندگی در مورد فهمیدن گفتار و یا آنچه که فرزندتان درک می‌کند، می‌باشد. یکی از کارشناسان می‌گوید: بیشتر کودکان یک ساله می‌توانند دستورات ساده را عمل کنند. به عنوان نمونه ، کفشت را پیدا کن. اگر فرزند ۱۸ ماهه شما به نظر می‌رسد که بعضی چیزها را نمی‌فهمد، بهتر است که با دکتر او مشورت کنید.

 

اگر حرف‌های کودک شما برای همگان غیر از شما نامفهوم است. اصلا نگران نشوید. یکی از متخصصان با مطالعه بین بچه‌های ۱۸ ماهه برآورد کرده است که تنها ۲۵ درصد از آنچه که فرزندتان می‌گوید، می‌تواند برای دیگران قابل درک باشد. (در مقابل نیز شما فقط ۹۵ درصد از صحبت‌های او را متوجه می‌شوید). در آخر دکتر رسکورلا اضافه می‌کند: توانایی صحبت کردن در میان کودکان متفاوت است، تا ۳ سالگی نگران حرف زدن فرزند خود نباشید.

به حرف امدن کودکان

بایدها و نبایدها

اگر کودک شما می‌گوید:

  • آبه- آبه.
  • من دستشویی رفته باشم.
  • به آب میوه اشاره می‌کند.
  • با حرکات سر و صورت به حیوانات پشمالو اشاره می‌کند.

 

شما نگوئید:

  • آبه می‌خوای
  • نه، رفته باشی، نیست. من رفتم
  • من به تو چیزی نمی‌دم مگر این که آب میوه بگی.
  • آیا خرگوش صورتی خودت را می‌خوای؟

به حرف امدن کودکان

شما بگوئید:

  • آب می‌خواهی
  • بله ، شما دستشویی رفتید
  • آب میوه ، تو آب میوه می‌خواهی
  • آیا خرگوش صورتی خودت را می‌خواهی یا خرس آبی‌ات؟

 

کمک به شکوفایی گفتار در کودکان

 

به حرف امدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز

 

والدین در پیشرفت زبانی کودکانشان نقش کلیدی دارند. دکتر استیو برمن ، متخصص در پیشرفت‌های زبانی و استاد دانشگاه در آمریکا می‌گوید: تحقیقات نشان داده که در پیشرفت زبان دو بخش حیاتی حائز اهمیت است: تعداد کلماتی که کودک می‌شنود و دوم مقدار کمکی که از دیگران می‌گیرد. با تشویق و صحبت کردن بیشتر شما با کودکتان ، دایره لغات او گسترش می‌یابد.

به حرف امدن کودکان

برخی از روش‌هایی که نقش اساسی در مکالمه کودک دارد

بلند و رسا صحبت کنید.

به عقیده یکی از کارشناسان: هر کاری که کودک شما انجام می‌دهد،‌ از لباس پوشیدن گرفته تا خوابیدن، فرصت خوبی برای استفاده از کلمات است. یک داستان دنباله‌دار ، همراهی کردن با اشاره ، لباست این جاست، سرت را بالا کن ، لغات جدیدی را در ذهن او می‌سازد و همچنین نشان می‌دهد که هر چیزی ، اسمی دارد.

 

با آهنگ و موزون صحبت کنید.

از زمانی که کودکان قبل از حرف زدن با دانش حرکات آشنا می‌شوند، صحبت کردن به صورت آهنگین و با حرکات دست بازی کردن برای آنها بسیار سودمند و مفید است. مانند: با دست مثل عنکبوت راه رفتن یا حرکات دایره‌وار چرخ‌های اتوبوس. کلپرلژنژ کارشناس کودکان زیر سه سال می‌گوید: معمولا بچه‌ها بیشتر کلماتی را که در ترانه‌ها می‌شنوند را به آسانی به خاطر می‌سپارند.

 

کلمات را یکی یکی اضافه کنید.

دکتر رسکورلا می‌گوید: وقتی که فرزند نوپای شما بعضی چیزها را خود به خود می‌گوید، آن لغت را به کلمات دیگرش اضافه کنید. به عنوان نمونه ، اگر او ، توپ ، می‌گوید به او بگوئید: توپ قرمز یا توپ بزرگ. این راهکار نه تنها دامنه لغات او را افزایش می‌دهد، بلکه به او یاد می‌دهد که کلمات را ترکیب کند.

به حرف امدن کودکان

با اسم کلمات بازی کنید.

کودک شما باید بداند که هر چیزی اسمی دارد و همچنین می‌تواند با استفاده از همین اسامی ارتباط برقرار کند. کتاب‌های مصور برای نشان دادن و نامیدن اسامی بسیار مفید است. کودک از سن ۱۲ تا ۱۵ ماهگی ، به اسم‌های ساده متکی است. در ۱۵ تا ۱۹ ماهگی کلماتی مانند فعل دویدن ، خوردن یا نشستن یا صفاتی مثل بنفش ، کوچک و سرد به لغات او افزوده می‌شود. پیش از درخواست او پاسخ ندهید (مثل تیری که از تفنگ رها شود). به فرزندتان اجازه دهید تا نیازهایش را قبل از این که شما بپرسید ، بیان کند.

 

اگر اغلب پس از بیدار شدن از خواب تشنه است، فورا برای او آب نیاورید. بلکه در عوض اجازه دهید تا او از شما بخواهد، سپس بگوئید: تشنه هستی! الان برایت کمی آب می‌آورم. تمرین کنید و باز هم تمرین و تمرین. به فرزندتان اجازه دهید تا در هر فرصت مناسب از مهارت‌های زبانی‌اش، بخصوص با هم سن و سال‌هایش استفاده کند. به عقیده یکی از کارشناسان: وقتی که کودک شما می‌بیند که بچه‌های دیگر صحبت می‌کنند، او نیز برای حرف زدن با دیگران تشویق می‌شود. بعضی از کارشناسان گفتاری معتقدند که استفاده از پستانک ، شیشه شیر و لیوان‌های دردار که باعث مکیدن به مدت طولانی می‌شوند، باعث نوک زبانی بچه‌ها شده و ممکن است حروف س و ز را ناجور تلفظ کنند.

به حرف امدن کودکان

تحمل کنید و صبور باشید. یکی از متخصصین می‌گوید: زمانی که کودکان دنبال کلماتی هستند که می‌خواهند بیان کنند، فرصت دهید، اگرچه معمولا برای والدین خسته کننده است. همچنین از پریدن بین حرف‌های کودکان جهت کامل کردن جملاتشان خودداری کنید. با این کار به آنها فرصت می‌دهید تا از کلمات ذهنی خود استفاده کنند و شما توانایی‌های آنها را باور خواهید کرد و این راه بهترین تشویق و ترغیب در همه مراحل است.

به حرف امدن کودکان

به حرف امدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
به حرف امدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

16 ژوئن

بهترین تنبیه برای کودکان

بهترین تنبیه برای کودکان چه روشی است؟ بسیاری از والدین برای تربیت کودکشان راه های مختلفی را امتحان می کنند، از کتک زدن کودک گرفته تا محروم کردن، اخم کردن و گفتن جملاتی از قبیل دیگه دوستت ندارم و… از طرف دیگر والدینی هم هستند که اصلا اعتقادی به تنبیه کودکان ندارند و سعی می کنند با تشویق کودکشان را تربیت کنند به نظر شما کدام روش مناسب تر است، فقط تنبیه؟ فقط تشویق؟ یا تنبیه در کنار تشویق؟ باما همراه باشید در فرانیاز

بهترین تنبیه برای کودکان

بهترین تنبیه برای کودکان در پورتال جامع فرانیاز

بهترین تنبیه برای کودکان

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج با اشاره به شیوه‌های صحیح تنبیه در تربیت کودک یادآور شد: بهترین شیوه تنبیه، محروم کردن کودک از سرگرمی‌ها، امکانات و علایق شخصی او است که باید همواره مورد توجه قرار گیرد.

 

محمد ذوالعدل ادامه داد: علاوه بر این، لازم است والدین در مقابل رفتار غلط کودک رفتار جایگزین و صحیح را به او پیشنهاد داده و یا آموزش دهند که این نکته کلیدی می‌تواند در افزایش تاثیر شیوه تنبیه بسیار موثر باشد.

 بهترین تنبیه برای کودکان

این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج گفت: آنچه در روش‌های تربیتی برخی خانواده‌ها مشاهده می‌شود، عدم تمرکز به موقع در مقابل رفتار غلط کودک و ابراز خشم ناگهانی در اثر تکرار آن است که سبب سردرگمی کودک نسبت به علل تنبیه و از بین رفتن تاثیر مثبت بر روی کودک است.

 

ذوالعدل تاکید کرد: به طور کلی توجه به معنای واقعی «امر به معروف و نهی از منکر» نکته‌ای است که باید در هنگام تنبیه مدنظر قرار گیرد و در آیات قرآن نیز در مقابل ۱۱۴ مرتبه اشاره به رحمت خداوند، تنها یک‌ بار بر صفت جبار بودن ذات خداوند تاکید شده است.

با وجود این که از نظر بسیاری از والدین، تنبیه کردن هم یکی از شیوه های تربیتی است، اما آن چه که مهم است چگونه تنبیه کردن است؟ آیا تنبیه بدنی هم می تواند راه مطمئنی برای تربیت درست فرزندمان باشد؟ احتمالاً پاسخ بسیاری از والدین حتی آن هایی که کودکانشان را کتک می زنند منفی است و نتایج تحقیقات هم این مسئله را تایید می کند که کودکان تا سن ۱۲ سالگی برداشت درستی از تنبیه ندارند و به تشویق بیش از تنبیه واکنش نشان می دهند، محققان با بررسی مغز کودکان دریافتند که تشویق کودکان در سن ۸ سالگی باعث تحریک مراکز ویژه رفتاری در مغز می شود و کودک رفتارهای مثبت خود را که تشویق شده، دوباره تکرار می کند.

بهترین تنبیه برای کودکان

این در حالی است که تنبیه کردن چنین تاثیری ندارد و کودک در این سن نمی تواند درک کند اگر به خاطر اشتباهی تنبیه شد نباید دوباره آن را تکرار کند. ولی مسئله این جاست که گاهی کودکان آن قدر بازی گوشی و آن قدر خرابکاری می کنند که والدین ناخواسته مجبور می شوند کودکشان را کتک بزنند یا او را در حمام و انباری حبس کنند، اما جایگزین های زیادی برای تنبیه کودکان وجود دارد که به مراتب موثرتر و لطیف تر از تنبیه بدنی است که در ادامه به تعدادی از آن ها خواهیم پرداخت ولی قبل از آن نکات قابل توجهی درباره چگونه تنبیه کردن کودکان وجود دارد که ابتدا به آن ها اشاره می کنیم:

 

بهترین تنبیه برای کودکان در پورتال جامع فرانیاز

بهترین تنبیه برای کودکان

انصاف در تنبیه
 یک بار کودکی را مشاهده کردم که به جای استفاده از قاشق سعی می کرد با دست غذا بخورد و به حرف دیگران برای استفاده از قاشق توجهی نمی کرد که در نهایت والدینش او را به این صورت تنبیه کردند؛ «تا مدتی نمی توانی از اسباب بازی جدیدت استفاده کنی و از دوچرخه هم خبری نیست!» و در جواب کودکشان که با معصومیت می گفت:« ببخشید» پاسخ دادند: «اگر هم زیاد اصرار کنی، از بازی های دیگر محروم می شوی!»
سپس شروع کردند به سخنرانی برای کودکشان که گاهی شیطان در جلد بچه ها می رود و آن ها را مجبور به انجام کارهای بد می کند ولی در پاسخ آن ها کودک جواب داد: «فعلاً که شیطون تو جلد خودتون رفته!» و این یک حقیقت است که اگر از تنبیه بیش از حد استفاده کنید، نه تنها به نتیجه دلخواه نمی رسید بلکه تنبیه اثر خودش را از دست می دهد و در مواردی نتیجه عکس خواهد داد.

 

آموزش فراموش نشود
وقتی کودکی کار اشتباه و خطرناکی را انجام می دهد، وظیفه ما به عنوان والدین فقط این نیست که با فریاد به او بگوییم: «بس کن» بلکه وظیفه داریم در مقابل به او بگوییم: چه کاری را بکند و او را به خاطر انجام کار درست تشویق کنیم؛ مثلاً اگر کودکی با بی احتیاطی وسط خیابان می پرد، به جای فریاد زدن و سرزنش کردنش، نحوه رد شدن صحیح از خیابان را به او آموزش دهید.

بهترین تنبیه برای کودکان

زمان تنبیه
 بسیاری از والدین وقتی کودکشان کار اشتباهی را انجام می دهد به او می گویند: «فقط صبر کن بابات بیاد!» «اگه این کار را انجام بدی وقتی مامانت اومد بهش می گم!» «باشه هر کاری دوست داری انجام بده منم فردا نمی برمت پارک» به نظر شما اشکال این جمله ها چیست؟! پاسخ این است که این جمله ها تنبیه کودک را به آینده موکول می کند و به همین خاطر اثری ندارد بنابراین برای اثربخش بودن تنبیه یا تشویق بهتر است بلافاصله آن را انجام دهید.

 

مانند طبیعت باشید
 سعی کنید مانند طبیعت باشید، مثلا همه کودکان می دانند اگر از طبقه چهارم پایین بپرند احتمالا زنده نخواهند ماند و در این باره کسی با آن ها شوخی ندارد، شما هم می توانید با عمل کردن به حرفتان، مانند طبیعت قابل پیش بینی باشید. اما به یاد داشته باشید که تنبیهات شما باید منصفانه باشد و البته فراموش نکنید درباره تعهدات خود برای تشویق کردن کودکتان هم مانند طبیعت قابل پیش بینی باشید.

بهترین تنبیه برای کودکان

جایگزین های درست برای تنبیه بدنی کودکان

بهترین تنبیه برای کودکان در پورتال جامع فرانیاز
 ۱ – محروم کردن موقتی:

روش محروم کردن موقتی یکی از جایگزین های مناسب برای تنبیه بدنی کودک است و به این صورت است که شما کودکتان را برای مدتی از فعالیتی محروم می کنید البته این محرومیت باید به گونه ای باشد که کودک شما احساس کند چیز باارزشی را از دست داده است. لطفا در استفاده از این روش به این نکات توجه کنید: الف) دلایل محرومیت را برای کودک توضیح دهید: قبل از انجام هر اقدامی به کودکتان بگویید علت محروم شدن او، انجام فلان رفتار اشتباه بوده است و این محرومیت برای ترک رفتار نادرستش لازم است. البته دقت کنید که در ابتدا از این روش فقط برای یک رفتار اشتباه استفاده کنید و بعد از اصلاح آن رفتار، به سراغ رفتارهای نادرست دیگرش بروید و به یاد داشته باشید در صورت استفاده زیاد، این روش نیز مانند دیگر شیوه ها اثرش را از دست می دهد و بی نتیجه می شود. ب)محل اخراج: در انتخاب محل تنبیه دقت کنید زیرا محل اخراج کودک باید جایی باشد که کودک احساس کند از چیزی محروم شده؛ مثلا برای کودکی که از هر موقعیتی استفاده می کند و به کوچه می رود، بستن در حیاط به عنوان تنبیه کار درستی نیست؛ زیرا شما همان چیزی را به او می دهید که دنبالش است.

بهترین تنبیه برای کودکان

نکته بعدی این است که محل اخراج نباید تاریک و ترسناک باشد، مثلا حمام تاریک برای تنبیه کودک مناسب نیست. ج)مدت تنبیه: بعضی والدین برای تنبیه یک کودک دوساله مدت زمان یک ربع یا نیم ساعت را در نظر می گیرند!
در حالی که باید برای هر سال، یک دقیقه تنبیه در نظر بگیرید،مثلا برای یک کودک دو ساله دو دقیقه تنبیه کافی است و برای یک کودک پنج ساله پنج دقیقه زمان مناسبی است. د)مقاومت: اما اگر کودک شما در مقابل تنبیه مقاومت کرد، مثلا از محل اخراج فرار کرد، به او بگویید که یک دقیقه دیگر به تنبیه‌اش افزوده می شود و مثلا به جای چهار دقیقه پنج دقیقه حق بازی ندارد. البته به یاد داشته باشید دقایق اضافی نباید بیش از سه دقیقه شود زیرا در این صورت اثرش را از دست می دهد.
۲ -عصبانی شوید:

بعضی از کودکان خیلی لجباز هستند به گونه ای که انجام روش های ذکر شده، تاثیری بر آن ها ندارد، در این صورت اگر شما مقداری عصبانی شوید اشکالی ندارد و همین که شما به کودکتان با قاطعیت بگویید: «دیگه دارم از دستت عصبانی می شم!» مقاومتش را در هم می شکنید.

بهترین تنبیه برای کودکان
۳ – از کودک رفع مسئولیت نکنید:

نکته بعدی این است که نگذارید تنبیه کودک راهی باشد برای فرار از مسئولیت. مثلا اگر او در حین جمع کردن اسباب بازی هایش، کار بدی انجام داد، او را تنبیه کنید و دوباره بعد از تنبیه او را مجبور کنید کارش را ادامه دهد؛ زیرا ممکن است او یاد بگیرد برای فرار از مسئولیت کار بدی انجام دهد تا تنبیه شود و در حین تنبیه استراحت کند
۴ – تصحیح رفتار اشتباه:

اما روش دیگر جایگزین برای تنبیه کودکان، تصحیح رفتار اشتباه است. انجام این روش به این صورت است که شما از پیامدهای طبیعی برای از بین بردن رفتار اشتباه کودکان استفاده می کنید، مثلا برای کودکی که روی دیوار نقاشی می کند، این روش می تواند مفید باشد به این صورت که شما از کودک می خواهید قسمت نقاشی شده را با دستمال تمیز کند و اگر او انجام این کار را بلد نیست به او آموزش دهید و در صورت مقاومت دستانش را بگیرید و او را مجبور به تمیز کردن دیوار کنید.

هنگامی که دیوار را کاملا تمیز کرد، به او بگویید: عزیزم دیوار خیلی تمیز شده، حالا ازت می خوام بقیه دیوار را هم تمیز کنی! و اگر دفعه بعد باز هم دیوار را کثیف کرد دوباره او را مجبور به تمیز کردن کنید. البته برای استفاده از این روش نکاتی وجود دارد که در ادامه به آن اشاره می کنیم:

بهترین تنبیه برای کودکان
الف) جبران اشتباه:

از کودکتان بخواهید کار بدش را جبران کند، مثلا به خاطر حرف بدی که زده است معذرت خواهی کند یا اگر تمام ظرف ها را ریخته، آن ها را جمع کند.
ب) تمرین رفتار مثبت:

حتما شما هم به خاطر دارید هنگامی که در مدرسه کلمه ای را غلط می نوشتیم، معلم مجبورمان می کرد مثلا املای درست آن کلمه را ده بار بنویسیم، انجام این روش هم به همین صورت است مثل تمیز کردن دیوار که کودک مجبور می شود قسمت دیگری از آن را نیز تمیز کند یا مثلا اگرتمام اتاقش را نامرتب کرد از او بخواهید علاوه بر اتاقش قسمت دیگری از خانه را هم مرتب کند.

بهترین تنبیه برای کودکان
ج) تحسینش کنید:

هنگامی که کودک به جای کار اشتباهش کار درست و شایسته ای انجام داد او را تشویق کنید و برایش جایزه ای کوچک در نظر بگیرید.
د) مثل همیشه قاطع باشید:

قاطع باشید و از حرف خودتان کوتاه نیایید، مثلا اگر قرار شد کودکتان اتاقش را تمیز کند باید تمامش را خودش تمیز کند.
۲ نکته مهم اما در استفاده از روش های جایگزین تنبیه بدنی کودکان ۲ نکته مهم نیز وجود دارد که باید مد نظر قرار دهید:
نکته اول)

در نظر گرفتن سن و توانایی کودک هم بسیار مهم است و شما نباید کودک را به خاطر کاری که فهم آن را ندارد، تنبیه کنید. مثلا اگر کودکی تکالیفش را انجام نمی دهد و در حین انجام تکالیف فرار می کند اول مطمئن شوید، کودک شما مشکل بیش فعالی یا مشکلات دیگر ندارد بعد برای تنبیه‌اش اقدام کنید.

بهترین تنبیه برای کودکان

نکته دوم)

همیشه به یاد داشته باشید به کار بردن هر روش تربیتی برای انجام هر کار اشتباهی مانند خوردن یک قرص است برای تمام بیماری ها! که نه تنها موثر نیست بلکه ممکن است مضر هم باشد. مثلا برای کنترل بددهنی کودکتان راه های دیگری وجود دارد که در شماره های گذشته به آن اشاره کردیم، اگر آن ها موثر نبودند آن گاه می توانید از این روش استفاده کنید ضمن این که خودتان هم باید مسئولیت پذیر باشید شاید اعمال شما باعث شده کودکتان بی ادب و بددهن شود یا والدینی که در مقابل هر خواسته منطقی و غیرمنطقی کودکشان می گویند:«نه» باید منتظر لجبازی و انجام رفتارهای اشتباه از سوی کودکشان باشند.

بهترین تنبیه برای کودکان در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
بهترین تنبیه برای کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

16 ژوئن

کودکان و ترسهای همیشگی

کودکان و ترسهای همیشگی شان یکی از معضلات خانواده ها است..ترس، هیجانی است که هنگام احساس خطر در شخص به وجود می آید و او را به فرار از آن موقعیت ترس آور وا می دارد. فردی که بشدت ترسیده باشد، از ارضای نیازهایش باز می ماند، تعادل روانی اش به هم می خورد و نمی تواند از فرصت ها و توانایی هایش به طور مناسب استفاده کند.با ما همراه باشید در فرانیاز

کودکان و ترسهای همیشگی

کودکان و ترسهای همیشگی در پورتال جامع فرانیاز

کودکان و ترسهای همیشگی

مقدار معینی از ترس نه تنها برای کودکان، بلکه برای بزرگسالان نیز شرط بقا و ادامه زندگی و حیات و دور داشتن انسان از حوادث و خطرهاست، اما در صورتی که ترس از حد معینی تجاوز کند، فرد را از انجام امور روزمره بازمی دارد و باید به درمان آن اقدام شود.

 کودکان و ترسهای همیشگی

ترس های نابجا بر خیال و توهم استوار است و آسیب های فراوانی بجا می گذارد. ترس های طبیعی پایه و اساس عقلانی دارند و در صورت نبود آن، فرد در معرض خطر قرار می گیرد. نخستین ترس در کودکان، صداهای ناگهانی، بلند، فریاد تند و قوی و احساس افتادن از جای بلند است. این انگیزه ها به تدریج برحسب مراحل رشد دگرگون می شود. کودک در دوره طفولیت، از اشخاص بیگانه و جاهای ناآشنا و احساس از دست دادن شخص معین، مثلاً مادر، می ترسد.

 

او در دوره نوجوانی و بلوغ به مفهوم مرگ پی می برد و از آن می ترسد. نوع و میزان ترس کودک از پدیده های مختلف، به عواملی چون سن، جنس، تجارب گذشته، میزان رشد ذهنی، ارزش های اجتماعی و فرهنگی که کودک از والدین و همسالان خویش آموخته و بالاخره درجه امنیتی که کودک از آن برخوردار است، بستگی دارد.میزان و شدت ترس در سه سالگی به اوج خود می رسد. در سه سالگی ترس جنبه موقعیتی دارد. یعنی افراد، اشیا و حیوانات موجود در محیط و تاریکی، موارد ترس بچه را تشکیل می دهند. تا سال های نوجوانی، ترس بیشتر جنبه تعمیمی دارد. یعنی کودک زمانی از چیزی ترسیده است و از آن به بعد آن را تعمیم می دهد. این نوع ترس غالباً با اضطراب و نگرانی همراه است. گفته شده است ترس هایی که بیش از دو سال دوام یابد، از نظر بالینی نیاز به توجه دارد.

 کودکان و ترسهای همیشگی

انواع ترس در کودکان

مطالعات نشان می دهد که کودکان دو تا شش سال به طور متوسط دچار چهار تا پنج نوع ترس مختلف هستند و به طور میانگین هر چهار روز یک بار واکنش های ناشی از ترس در آنان مشاهده می شود. همچنین پژوهش های مختلف مشخص می کند که ترس در دختران بیشتر از پسران وجود دارد و نوع ترس دختران بیشتر از حیواناتی مانند مار، موش و سوسک است، در حالی که پسران بیشتر از این که مورد سرزنش و انتقاد دیگران واقع شوند، می ترسند. همچنین میزان و شدت ترس در دختران بیشتر از پسران است. معمولاً با افزایش سن، میزان و شدت ترس ها کاهش می یابد، اما بعضی از ترس ها در سنین خاصی تظاهر می کند. با این حال، امکان دارد ترس های دوران کودکی پیامدهای درازمدت داشته باشد. به نظر می رسد با افزایش سن، به جای از بین رفتن ترس، سبک ابراز آن تغییر می کند.

ترس موجب بعضی رفتارهای نامناسب می شود، مانند: لکنت و گرفتگی زبان، ادرار غیرارادی، خواب پریشان و با حرکات عصبی، حسودی و کمرویی.

 کودکان و ترسهای همیشگی

علل ترس در کودکان

1) به طفل آموخته می شود که محتاط و بیمناک باشد. زیرا ناچاریم در موارد مختلف طفل را با ترس آشنا سازیم. برای مثال او باید از آتش یا از حرکت اتومبیل ها بترسد. اما برخی از مادران اطفال را از اشیا یا اشخاصی که نباید بترسند، بر حذر می دارند. این مادران ممکن است به خاطر آسودگی خویش و انصراف بچه از خیره سری او را از پلیس یا دکتر بترسانند یا مادری ممکن است به طفل بگوید: باشد تا وقتی که مدرسه بروی و ببینی که اگر حرف بزرگتران را نشنوی، چه بلایی به سرت می آورند. به این طریق است که اطفال غالباً از مردم یا مکان هایی می ترسند که باید مورد محبت و علاقه آنان باشد و در حقیقت یک نوع ترس بیهوده به آنان تلقین می شود

 

2) طفل بر اثر تجربیات خود با ترس آشنا می شود. اگر طفل در موقعیت خاصی ترسیده یا صدمه دیده باشد، احتمالاً در آینده نیز از همان موقعیت و وضع دچار ترس و دلهره خواهد شد. اگر طفلی در حالی که سوار اتومبیل بوده تصادف کرده باشد، ممکن است از سوار شدن مجدد به اتومبیل بترسد. اگر بخاری داغی دستش را سوزانده باشد، ممکن است دیگر نگذارد که او را نزدیک بخاری ببرند.

 کودکان و ترسهای همیشگی

3) ترس طفل ممکن است در نتیجه تقلید از چیزی باشد. کودک کم سن برای اطفال بزرگتر و افراد بالغ اهمیتی زیاد قائل است و آنان را بسیار دانا و قوی تصور می کند. بنابراین، اگر یکی از آنان از چیزی بترسد، کودک کم سن تر فکر می کند که آن چیز باید خیلی وحشتناک باشد و به ناچار او نیز دچار ترس می شود. به این علت است که افراد بالغ هرگز نباید حتی به عنوان شوخی خود را ترسان نشان دهند. ترس های بی شماری وجود دارد که به این روش آموخته می شود. کودکان معمولاً از سگ، رعد و برق یا بیگانگان می ترسند، زیرا پدر و مادرشان این ترس را به آنان تلقین کرده اند.

 

4) خیال و تصور طفل کم سن مستعد ترسیدن از اشیایی بخصوص است که حرکت یا تولید صدا می کنند؛ زیرا طفل تصور می کند که آنها زنده اند و ممکن است او را اذیت کنند.

کودکان و ترسهای همیشگی  

پیشگیری آسان تر است

پیشگیری از ترس به مراتب آسان تر و عملی تر از درمان آن است، بنابراین تا حد ممکن با حذف علل از بروز ترس جلوگیری کنید. همچنین برای درمان ترس باید علل آن شناخته شود و درمان، با توجه به علل بروز آن انجام گیرد. برای درمان ترس کودکان باید به والدین و اطرافیان کودک کمک شود، از طریق استدلال و عمل به کودک نشان داده شود که ترس او بی مورد و بیجاست، به کودک جرأت و مهارت مبارزه با ترس آموخته شود و تا حد ممکن با موقعیت های ترس آور عملاً آشنا شود. از ترساندن کودکان از چیزهایی نظیر تاریکی، دیو و لولو به طور جدی خودداری کنید. با کودکان با نهایت محبت و مهربانی رفتار و در زمینه افزایش اعتماد به نفس آنان به طور جدی اقدام کنید. باید از قدرت و نیروی محرک ترس آور کاسته و آن محرک را با یک محرک نشاط آور توأم کنید. از مشاهده فیلم های ترسناک و گوش دادن به داستان های ترس آور جلوگیری کنید.

 

نکاتی درباره ترس ها

* در کمک به کودکی که سعی دارد بر ترس خود غلبه کند، شتاب زده عمل نکنید. اگر فشار وارده بیش از حد باشد، نه تنها ترس اولیه را حفظ می کند، بلکه از جانب پدر و مادر هم که او را بی محابا به کار خطرناک وادار می کنند، ترس جدیدی به وجود می آید.

 کودکان و ترسهای همیشگی

* تحسین و تشویق در کمک به کودک برای غلبه بر ترس هایش، بسیار مۆثر است و باید مورد استفاده قرار گیرد. او باید بیاموزد که شکست ها و عدم موفقیت ها را به عنوان حقیقت زندگی و بدون ناامیدی و یأس بپذیرد.

 

* یکی از آسان ترین شیوه هایی که کودکان با استفاده از آن، نگرش ها و طرز فکرهای خود را می آموزند، تقلید از والدین یا بزرگسالان دیگر است. وقتی کودکی با ترس و هراس واکنش نشان می دهد، در واقع درس هایی را که از جامعه خود آموخته است، جواب می دهد. والدین و معلمان باید تا آنجا که می توانند الگوی مناسبی برای کودکان باشند.

 

* استدلال و منطق، اسلحه نیرومندی برای مقابله با تمامی ترس هاست، به شرط آن که واضح و روشن و مطابق با سطح درک و فهم کودک باشد.

کودکان و ترسهای همیشگی

چگونه با کودک ترسو برخورد کنیم

کودکان و ترسهای همیشگی در پورتال جامع فرانیاز

کودکان و ترسهای همیشگی

ترس در همه ی افراد امری عادی است. کودکان نیز همیشه از مسائلی ترس دارند اما اینکه چگونه در هنگام ترس با کودک خود برخورد کنیم مسئله ای است که اهمیت بسیار زیادی دارد و می تواند تاثیر مهمی در رفتار وی داشته باشد.

بچه که بودم همیشه از گیاهی که جلوی در خانه سبز شده بود می ترسیدم. می دانستم که این فقط یک گیاه است و مادر بارها این مساله را برایم تکرار کرده بود اما حالت عنکبوتی شکلش دلم را می لرزاند و ترجیح می دادم هرگز از کنارش رد نشوم…

 

دلم می خواست مادرم به جای توضیح این مساله بیلچه ای برمی داشت و آن گیاه را از ریشه می کند. حالا که فرزنددار شده ام وقتی پسرم می گوید: «مامان! روی دیوار سوسکه» و لکه روی دیوار را نشانم می دهد، می دانم بهتر است به جای تکرار این مساله که «نه مامان! سوسک نیست و فقط لکه است»، دستم را آرام روی آن بکشم. کودکان ما با تر س های زیادی روبرو هستند که برخورد نامناسب ما با آنها می تواند باعث نهادینه شدن یا گسترش آن ترس در وجودشان شود. در گفت و گویی با دکتر حسین پورشهریار، روان شناس، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در رابطه با ترس های دوران کودکی و نحوه صحیح برخورد با آنها پرسیدیم.

کودکان و ترسهای همیشگی

لطفا بفرمایید چه ترس هایی در دوران کودکی طبیعی و چه ترس هایی غیرطبیعی محسوب می شود؟

قبل از اینکه ترس ها را به ۲ نوع طبیعی و غیرطبیعی تقسیم کنیم بهتر است بگوییم از نظر تحولی ترس هایی وجود دارد که از ابتدای زندگی هستند و تا آخر عمر هم ادامه می یابند مثل ترس از صدای بلند. همان طور که یک فرد بزرگسال نسبت به صدای بلند واکنش نشان می دهد یک نوزاد هم با شنیدن این صدا چشمانش را می بندد، عضلاتش را جمع می کند و اگر دستش باز باشد آن را مشت می کند… برخی از ترس ها با افزایش سن به صورت طبیعی ایجاد می شوند یا از بین می روند. برخی ترس ها هم در ابتدا هستند و با توجه به توانمندی های فرد به مرور کم می شوند. این ترس ها طبیعی محسوب می شوند اما ترس هایی که نیستند و یکدفعه ایجاد می شوند و ترس هایی که دیر از بین می روند از جمله ترس هایی هستند که نگران کننده اند و باید درمان شوند. به این ترس ها ترس ثانویه می گوییم و شامل ترس از تاریکی، تنهایی و مکان ها و موقعیت های خاص است.

 

دلیل بروز ترس های ثانویه چیست؟

ما در موقعیت هایی که احساس ناامنی کنیم، می ترسیم و وقتی متوجه دلیل آن می شویم، از دلیلش می ترسیم. اگر تاریکی باعث این احساس شود از تاریکی می ترسیم و… اما گاهی نمی دانیم که از چه چیزی احساس ناامنی می کنیم. اسم این ترس اضطراب است. ویژگی عجیب این ترس ها این است که خیلی سریع به موضوع های جدید ربط پیدا می کنند. یعنی فردی که از رانندگی می ترسد، کم کم از خیابان هم می ترسد و از ماشین های دیگر هم وحشت پیدا خواهد کرد.

بله، گاهی می بینیم کودک از مانتویی که به چوب لباسی آویزان شده وحشت دارد. دلیل این ترس، هم همان ناامنی است؟

بله، همان طور که گفتم تاریکی، تنهایی و مکان ها و موضوع های خاص در کودکان باعث ایجاد احساس اضطراب می شود. به عنوان مثال، اضطراب جدایی ممکن است باعث شود کودک از صدای هواکش آشپزخانه یا هود یا مانتوی مادر که به چوب لباسی آویزان است و شکل خاصی پیدا کرده بترسد یا کودکی از باز کردن در کمد بترسد چون داخل آن تاریک است و…

کودکان و ترسهای همیشگی

و چطور باید با آنها برخورد کنیم؟

مهم این است که در این شرایط واکنش ما واکنش هیجانی نباشد. اگر ترس کودک ما را خیلی نگران یا عصبانی کند، خطرناک است و ممکن است باعث تقویت این ترس ها در کودک شود. باید به کودک اجازه دهیم ترسش را ابراز کند و بعد بدون اینکه خیلی با او حرف بزنیم و سعی کنیم با حرف، ترسش را کم کنیم عملا او را در موقعیت آرامش قرار دهیم. مثلا اگر کودک از تاریکی می ترسد به جای توضیح دادن این مساله که تاریکی ترس ندارد، می توانید همراه او به اتاق بروید و وقتی ترسش شروع شد به او نشان دهید، می تواند برق را روشن کند. اگر می ترسد از آلوده شدن پاهایش در دستشویی و با این همه پایش خورد به کف دستشویی به جای آنکه مدام بگویید اشکال ندارد یا آب بگیر، خودتان پایتان را کف دستشویی بزنید و آب بگیرید و بگویید مشکلی نیست! اینکه کودک ببیند این مسائل چندان نگران کننده نیستند موثرتر است.

کودکان و ترسهای همیشگی

چرا نباید واکنشمان هیجانی باشد؟

چون نه فقط ترس، بلکه هر واکنشی که رنگ و بوی هیجانی داشته باشد مسری است! فکر کنید هوا تاریک می شود یا در خانه اید و برق می رود، اولین واکنش مادر این است که دخترم نترسی، یعنی قاعدتا باید بترسی! پس خودمان ترس را القا می کنیم. او تجربه ای ندارد و چشمش دنبال واکنش ماست. باید به او نشان دهیم که این مساله ترس ندارد.یا فرض کنید در خانه اید و زنگ در زده می شود. اگر مادر بگوید: «ای وای کیه؟» یا یک دفعه از جا بلند شود و به سمت آیفون بدود تا ببیند چه کسی پشت در است، انگار که اتفاق عجیبی افتاده، این حس را القا می کند که ترسیده ! با این کار کودک نگرانی را می آموزد. در یک اتفاق غیرمنتظره مهم است که ما فقط تعجب می کنیم یا به هم می ریزیم. گاهی ما اضطراب را جایگزین تعجب می کنیم. نباید کاری کنیم که جایی که کودک باید تعجب کند، مضطرب شود و بترسد و جایی که باید نگران شود به هم بریزد. نباید به کودک نشان دهیم این دنیا ناامن و پیش بینی ناپذیر است.

 

لطفا از اشتباه هایی برایمان بگویید که معمولا والدین حین برخورد با ترس کودک مرتکب آن می شوند.

در بیشتر مراجعانم می بینم وقتی کودکی دچار ترس می شود والدین نگرانند اما سعی می کنند نگران نبودنشان را به کودک منتقل کنند در حالی که کلامشان پر از نگرانی است. جالب است بدانید توضیح شفاهی نترسیدن اثری وارونه روی کودک دارد مثل اینکه کودکم پرخاش کند، من سرش داد بزنم که داد نزن! او قبل از اینکه محتوای کلام من را درک کند، شکل کلام را درک می کند. به جای حرف زدن در مورد ترس ها باید به کودک نشان دهیم دنیا، امن است. قبل از نوجوانی مداخله برای درمان ترس کودکان کاملا باید غیرمستقیم باشد. بهترین اقدام این است که اضطراب والدین کنترل شود تا کودکان اول از والدین نترسند و احساس کنند کنار آنها دنیا امن است.

کودکان و ترسهای همیشگی

سلامت آیا می توان فرمولی ساده برای کنترل هیجان به والدین آموزش دهید؟

برای کنترل هیجان یک فرمول ساده وجود ندارد. باید تمرین کنیم. فرصت ها را شناسایی و هیجاناتمان را کنترل کنیم. قرار نیست واکنش هیجانی نباشد بلکه باید کنترل شده باشد. وقتی عصبانی هستیم باید اول خود را آرام کنیم بعد به جای داد زدن با جملات آرام با فرزندمان صحبت کنیم. گاهی والدین می گویند: «یعنی وقتی عصبانی هستیم داد نکشیم و بگوییم آفرین که خطا کردی؟» نه! باید بگوییم خطا کردی و او را محروم کنیم اما واکنش هیجانی خودمان را ضریب دار نکنیم! اگر می خواهیم کودکانمان ترس های بیمارگونه نداشته باشند، لازم نیست همیشه مهربان باشیم بلکه باید مادر و پدر پیش بینی پذیر و مطمئنی باشیم. اگر مهربان هم بودیم که چه بهتر!

 

ممکن است ترس نشانه بیماری باشد؟

بله، ترس ها گاهی نشانه ای از مشکل دیگری اند. مثلا ترس از تغییرهای ناگهانی و واکنش های تند نشانه اختلال هایی مثل اوتیسم است البته به شرطی که مجموعه دیگری از نشانه ها هم وجود داشته باشد. در این شرایط درمان ترس دیگر هدف اصلی نیست

 

کودکان و ترسهای همیشگی در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
کودکان و ترسهای همیشگی در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

16 ژوئن

کودکان و اضطراب

کودکان و اضطراب یکی از مهمترین بخش های روانشناسی کودک میباشد..بسیاری از کودکان امروزی دچار اضطراب و آسیمگی هستند و مسلما برای والدین آنها بسیار دردآور است ببینند فرزندشان از موضوعی ناراحت یا نگران است. با ما همراه باشید در فرانیاز

کودکان و اضطراب

کودکان و اضطراب در پورتال جامع فرانیاز

کودکان و اضطراب

بسیاری از کودکان امروزی دچار اضطراب و آسیمگی هستند و مسلما برای والدین آنها بسیار دردآور است ببینند فرزندشان از موضوعی ناراحت یا نگران است.

اگر فرزند شما هم این مشکل را دارد، می توانید با راهکارهایی که در ادامه توضیح داده ایم، به آنها کمک کنید.

ابتدا باید به استرس های اخیر او توجه کنید. ببینید ناراحتی و نگرانی کودک در نتیجه چه چیزی بوده است. به طور مثال، رفتن به مدرسه جدید، متولد شدن خواهر یا برادر کوچک تر یا نداشتن رابطه نزدیک با اطرافیان. اگر عادت دارید بالای سر کودک می ایستید و با او صحبت می کنید، بهتر است زانو بزنید تا هم قد یکدیگر شوید و سپس در مورد مشکلاتش از او سوال بپرسید.
حتما در نظر داشته باشید که شما باید مشکل فرزند خود را درک کنید و هرگز نباید او را تحقیر کنید. در ضمن، باعث افزایش احساس ترس او هم نشوید. به طور مثال، اگر فرزند شما برای ایفای نقش خود در تئاتر مدرسه دچار اضطراب شده است، شما نباید با گفتن اینکه همه والدین بچه ها هم در سالن حضور دارند و او را تماشا می کنند، به ترسش دامن بزنید. یا مثلا هنگامی که عصبی و بی حوصله است از او نخواهید تا دیالوگ نقش خود را برای شما از حفظ بخواند. این کارها این احساس را به کودک منتقل می کنند که شما متوجه شده اید او ترسیده است و این مساله برای کودک چندان خوشایند نیست.

کودکان و اضطراب

والدین نباید از موقعیت هایی که موجب هراس و اضطراب کودکان می شود، دوری کنند. به طور مثال، برخی از کودکان از عروسک های بزرگی که جلوی فروشگاه ها یا رستوران ها می ایستند و تبلیغ می کنند، می ترسند. مادر و پدر این کودک نباید او را فورا از محل دور کنند، بلکه باید دست فرزند خود را بگیرند و با هم نزدیک آدمی شوند که لباس مثلا خرس یا خرگوش پوشیده است. وقتی کودک در کنار شما باشد و مطمئن شود از او محافظت می کنید با اضطراب کمتری به عروسک نزدیک می شود و شاید پس از چند دقیقه همه نگرانی او از بین برود.

کودکان و اضطراب

یکی دیگر از روش های مقابله با اضطراب کودکان، حرف زدن در مورد نگرانی ها است. به طور مثال، اگر فرزند شما نخستین روز مدرسه اش است و اضطراب و ترس زیادی دارد، با او در مورد محیط مدرسه صحبت کنید. در مورد اتفاق هایی که ممکن است برای او پیش بیاید حرف بزنید و روش کنار آمدن را نیز به او آموزش دهید. همچنین، به او بگویید در مدرسه دوستان جدید بسیاری پیدا خواهد کرد و لحظه های شادی خواهد داشت.

کودکان و اضطراب

باید به این نکته توجه داشته باشید که هدف شما کم کردن اضطراب و نگرانی در فرزندتان است و نباید ترس های او را از پایه و اساس سرکوب کنید.

اگر اضطراب کودک شما زیاد است، بهتر است با روانشناس یا پزشک کودکان مشورت کنید.

کودکان و اضطراب

کودکان و اضطراب در پورتال جامع فرانیاز
شاید فرزند شما مثلا مشکل لوزه دارد و باید عمل شود و این جراحی باعث هراس او شده است و خشم خود را سر مسایل دیگر خالی می کند. یا غمگین و هراسان می شود و در خود فرو می رود.

هنگام کمک به کودکان برای نداشتن استرس، نباید او را مجبور کنید که هنگام صحبت با شما نباید نگران  چیزی باشد. این نوع مکالمه می تواند احوال او را بدتر از پیش کند. بهتر است از روش «شنیدن فعال» استفاده کنید: هنگامی که کودک با شما صحبت می کند مستقیما به او نگاه کنید، حرف های او را درک و سپس به روش خودتان، حرف هایش را برای او تکرار کنید. به طور مثال، «من تصور می کنم قرار ملاقات فردا با دکتر باعث شده تا عصبی بشوی.»

کودکان و اضطراب

در دوران کودکی بزرگ‌ترین ترس کودک جدا شدن از مادر است که برای بقا به طور غریزی در او به وجود می‌آید.
به‌گونه‌ای که در نوزاد هفت‌ماهه ترس از چهره ناشناس و غریبه پدید می‌آید و به دنبال آن در صورت شکل‌گیری دلبستگی ناایمن اضطراب جدایی به وجود خواهد آمد. ترس‌های دوران کودکی به نوعی واکنش به محیط اطراف و کمبود امنیت در آن است.

کودکان و اضطراب
طی دوران رشد ما شاهد ترس‌های مختلفی از جمله ترس از صدای بلند و اشیای تیره در کودکان زیر یک سال و ترس از تاریکی، حیوانات، هیولا، ارواح و… در کودکان بزرگ‌تر خواهیم بود که قابل انتظار و اغماض خواهند بود زیرا گذرا هستند و برخورد صحیح با آن از بین رفتن آنها را امکان‌پذیر می‌کند. چنانچه ترس‌های طبیعی ادامه پیدا کرده و شدت یابد، با علایمی چون اختلال در خواب، پرخاشگری، ناخن جویدن، شب‌ادراری و لکنت زبان مواجه خواهیم شد که زندگی روزانه کودک را دچار اختلال می‌‌کند و در این زمان مراجعه به روانشناس کودک الزامی بوده و در صورت عدم رسیدگی به موقع به وخامت آن افزوده خواهد شد و عملکرد کودک را در بزرگسالی در حوزه‌های تحصیلی و شغلی و خانوادگی دچار خدشه می‌کند.

کودکان و اضطراب
تقریبا پنج‌درصد از کودکان ملاک‌های تشخیصی یک اختلال اضطرابی را در طول دوران کودکی خود تجربه می‌کنند و از شایع‌ترین اضطراب‌ها در کودکان می‌توان به اضطراب جدایی اشاره کرد که در کودکان ۸/۲ درصد و در نوجوانان حدود هشت‌درصد است. اگر بخواهیم عوامل تاثیر‌گذار در به وجود آمدن اضطراب‌های کودکان را دسته‌بندی کنیم، می‌توانیم به عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی اشاره کنیم؛ از عوامل فردی سرشت ذاتی کودک و آنچه از والدین خود در ژن‌هایش ذخیره کرده است و بیماری صعب‌العلاج و مزمن که گاهی از آغاز تولد درگیرش ساخته است نقش بسیار پررنگی را به خود اختصاص می‌دهد.
خانواده اولین محیط اجتماعی است که کودک تجربه می‌کند و در ایجاد اضطراب‌های کودک سهم بسیار زیادی دارد؛ نزاع و کشمکش والدین، بیماری سخت و طولانی والدین، جدایی‌های موقت و طولانی‌مدت از والدین، جدایی و طلاق والدین، مرگ یکی از نزدیکان، سختگیری و تضاد‌های انضباطی والدین و تولد نوزاد جدید، اعمال فشار برای بهترین و کامل بودن در زمینه‌های مختلف و سبک تربیتی مستبدانه والدین که جایی برای اظهارنظر فرزندان باقی نمی‌گذارد، از عوامل مهم ایجاد استرس کودکان در خانواده است. زمانی که کودک رفتن به مهدکودک را آغاز می‌کند با اجتماع بزرگ‌تری از انسان‌ها وارد مناسبات اجتماعی می‌شود و محیط اجتماعی دیگری را تجربه می‌کند.

کودکان و اضطراب
در این زمان تعدادی از کودکان که هنگام جدایی دچار اضطراب جدایی می‌شوند، در واقع نگران آسیب دیدن والدین یا خودش، از دست دادن والدین یا رخ دادن حادثه‌ای ناگوار و اتفاقی ناخواسته می‌شوند. چنین کودکی در مقابل هر واقعه‌ای مانند تنها خوابیدن، تنها ماندن در منزل و رفتن به مهدکودک که منجر به جدایی او از والدین می‌شود، مقاومت نشان می‌دهد. اضطراب جدایی در اولین روز مدرسه نیز ممکن است رخ دهد. در محیط اجتماعی مدرسه نیز معلم سختگیر و تنبیه‌گر، وجود فردی آزار‌دهنده در مدرسه، مشکلات دوست‌یابی، اختلالات یادگیری شناخته نشده و حتی تغییر مدرسه کودک ممکن است باعث شکل‌گیری اضطراب‌های جدیدی در وی شود.
مسایلی چون تغییر محل زندگی و جدا شدن از دوستان قدیمی نیز می‌تواند در به وجود آمدن و ماندگار شدن اضطراب در کودک نقش داشته باشند. از آنجا که اضطراب عامل بازدارنده‌ای است که سرزندگی و خلاقیت را از کودکان می‌گیرد؛ توجه والدین به عوامل زمینه‌ساز اضطراب در کودکان از اهمیت بسزایی برخوردار است.

 

براي كودكي كه نميتواند به آرامي بنشيند و توجه كند، بزاي مدرسه آماده شود و در كلاس يا خانه تمركزش را حفظ كند مشكلات زيادي به وجود خواهد آمد. اما اين علايم هميشه به اختلال بيش فعالي- نقص توجه ربط داده نمي­شوند، مشكل شايد اضطراب باشد!
 
اضطراب ممكن است حالتي ارثي باشد، و اين حالت چندان غير معمول نيست. در معيار تشخيصي DSM-IV-TR 4% كودكان از اضطراب جدايي رنج مي­برند و 5 % از مردم از اضطراب عمومي در سراسر زندگي شان رنج مي­برند.( و بسياري از اين افراد اضطرايشان را در سبكهاي ارتباط نادرست با فرزندانشان، به آنها مي­آموزند).
 کودکان و اضطراب
تشخيص و درمان اضطراب در كودكان بسيار اهميت دارد. از آنجا كه كودك مبتلا به اضطراب اغلب علايم را به بزگسالي توسعه مي­دهند ، مانند اضطراب عمومي بزرگسالان، اختلال هراس، فوبيا ها، و همينطور تعدادي از اختلالات جسمي سازي شده كه در آنها شكايات متعدد جسماني بدون دليل پزشكي وجود دارد(سردرد هاي متنوع، مشكلات گوارشي كه البته فرد به عمد علايمي را نمايش نميدهد).
 
اضطراب در كودكان در دوره ­هايي در طي رشد قابل انتظار هستند و اين حالتها طبيعي در نظر گرفته مي­شوند. (براي مثال روز اول مدرسه) برخي كودكان ممكن است از كمرويي بيش از اندازه و يا دشواري در تطابق با موقعيت جديد در رنج باشند.
 
اضطراب عبارت است از يک احساس منتشر، ناخوشايند و مبهم هراس و دلواپسی با منشاء ناشناخته، که به فرد دست می‌دهد و شامل عدم اطمينان، درماندگی و برانگيختگی فيزيولوژی است. وقوع مجدد موقعيت‌هايی که قبلاً استرس زا بوده‌اند يا طی آن‌ها به فرد آسيب رسيده است باعث اضطراب در افراد می‌شود.

کودکان و اضطراب در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
کودکان و اضطراب در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

15 ژوئن

8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

8 طرز فکر بسیار اشتب+اه والدین ! حاضر نشدن بر سر میز غذا و صحبت کردن در مورد مسایل مالی در حضور فرزندان آن قدر هم مهم نیستند که به خاطر آنها احساس گناه کنید. سعی کنید از اجبارها و قانون هایی که ایجاد کرده اید، دست بکشید.با ما همراه باشید در فرانیاز

8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین! در پورتال جامع فرانیاز8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

در ادامه 8 طرز فکر اشتباه والدین در تربیت فرزندانشان را نام برده و دلیل غلط بودن آن را گفته ایم.

 

1.   فرزندان را باید تنبیه کرد

شما بزرگ تر و مسوول خانه هستید اما به این معنی نیست که در خانه نظام دیکتاتوری راه بیندازید. تحقیقات بسیاری ثابت کرده اند این گونه رفتار و مدیریت نه تنها در خانه که در هیچ شرکت، تیم ورزشی یا گروهی پاسخگو نیست. هنگامی که کودکان خودشان تنبیه یا تشویق خود را انتخاب می کنند، یاد می گیرند مسوولیت کارهای خود را به عهده بگیرند و این همان چیزی است که شما به عنوان والدین از آنها می خواهید.

 8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

برای این منظور می توانید جلسات هفتگی در خانه ترتیب بدهید و در مورد کارهایی که باید در طول هفته انجام شود همه با هم تصمیم گیری کنید. و برای انجام هر کار خوب یک پاداش یا برای کارهای اشتباه تنبیه در نظر بگیرید.

 

2.   استفاده از تهدید برای درس دادن به فرزندان

هنگامی که پسر شما شب ها به موقع خانه نمی آید و هنگام شام در کنار شما نیست یا دخترتان از شستن عروسک هایش سر باز می زند، شاید تمایل داشته باشید برای تنبیه، آنها را از خوردن غذا یا استفاده از اسباب بازی هایشان منع کنید. اما راه های بهتری برای این منظور وجود دارد.

 

مردم بیشتر از اینکه از یافته ها خود خوشنود شوند از ضررهایشان بیزار هستند. به همین دلیل، می توانید به طور مثال 20 هزار تومان به پسر خود بدهید تا به سینما برود اما به او بگویید اگر به موقع به خانه بر نگردد باید پول را به شما بازگرداند. با این کار به فرزند خود نشان می دهید که به او اعتماد دارید و او نیز در مقابل، مسوولیت پذیر می شود.

 8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

3.   اعضای خانواده باید هر شب در کنار هم شام صرف کنند

این جمله که همه اعضای خانواده باید با هم غذا بخورند درست و بسیار عالیست. اما با وجود برنامه های تحصیلی زیاد، برنامه های کاری فشرده و درخواست های زیادی که با آنها روبه رو هستیم، چندان واقع گرایانه نست که مثلا ساعت 9 همه دور میز شام جمع شوند. طولانی ترین زمانی که صرف غذاخوردن می شود فقط 10 دقیقه است. این ده دقیقه می تواند هر زمان دیگری صورت بگیرد.

 

می توانید دور هم جمع شدن اعضای خانواده را هنگام صبحانه یا موقع خواب داشته باشید. مهم موضوعاتی است که با هم صحبت می کنید. به طور مثال، از فرزندان خود بخواهید هر روز یک لغت جدید انگلیسی به شما یاد بدهند و به این ترتیب با هم تعامل داشته باشید.

 

4.   پاداش باید در قبال مسوولیت ها و انجام کارهای روزانه باشد

این سیاست که به فرزندان خود پولی پرداخت کنید تا اتاق های خود را تمیز کنند، بسیار اشتباه است و عواقب بدی نیز دارد. با ادامه این کار برای طولانی مدت، فرزندان ما فقط برای دریافت پول کارهایشان را انجام می دهند نه برای اینکه همه ما اعضای یک خانواده هستیم و باید با همکاری هم کارهای خانه را انجام دهیم.

 8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

فرزندان باید یاد بگیرند در کارهای خانه همچون تا کردن لباس ها، چیدن میز غذا و شستن ظرف ها به والدین خود کمک کنند. با اختصاص پاداش های پولی برای انجام هر کار ساده و ابتدایی به نوعی به فرزند خود می آموزید پول در اولویت همه چیز قرار دارد و این بسیار خودخواهانه است. به جای این کار، به فرزندان خود اجازه اشتباه کردن بدهید.

 

5.   در حضور فرزندان در مورد مسایل مالی صحبت نکنید

این طرز فکر که نباید هرگز در حضور فرزندان در مورد مسایل مالی صحبت کرد، درست نیست. کارشناسان می گویند حدود 8 درصد از مردم هرگز در مورد مسایل مالی با والدین خود صحبت نمی کنند. با این کار، فرزندان از هیچ کجا، نه در مدرسه، نه موسسات آموزشی یا در کنار دوستان هرگز یاد نمی گیرند چگونه می توان پول درآورد، چگونه آن را خرج یا سرمایه گذاری کرد. منظور این است، اگر شما در مورد مسایل مالی صحبت نکنید، آنها از هیچ کجا این مسایل را نخواهند آموخت. پس این طرز فکر اشتباه را فراموش کنید.

 8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

6.   در دعوای خواهر/برادرهای دخالت نکنید

بیشتر والدین دوست ندارند در دعوای خواهر/برادرها دخالت کنند اما باید بدانید این کار بسیار هم خوب است. شاید به نظر برسد کودکان خودشان از عهده یکدیگر بر می آیند و به دخالت نیازی نیست، اما آنها تا زمانی که کوچک هستند توانایی این کار را ندارند. بنابراین، سعی کنید ابتدا دو فرزند خود را هنگام دعوا از هم جدا کنید و به آنها فرصت دهید تا کمی آرام بشوند. سپس، از همه – خود، همسر و هر کدام از فرزندان– بخواهید تا به راهکارهای جدید فکر کنند و در مورد آنها با هم صحبت کنید. این کار باعث از بین رفتن هیجان منفی می شود و طرف هیچ کدام از فرزندان را نیز نگرفته اید.

 

7.   در مورد مسایل جنسی صحبت کنید

به جای یکبار صحبت کردن در مورد مسایل جنسی، به طور مرتب مکالماتی بر این اساس با فرزندان خود داشته باشید. این کار بسیار دشوار است و والدین احساس ناراحتی می کنند. اما بر اساس گزارش موسسه تحقیقات بیماری های کودکان در آمریکا، والدین باید از 18 ماهگی به فرزندان خود نام درست اعضای بدنشان را بیاموزند. هنگامی که کودکان بزرگ شدند، هرگز آنها را تهدید نکنید که مبادا با کسی دوست شوند.

 8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

این کار باعث می شود تصور کنند دوستی نوعی عیب و ننگ است. صحبت کردن با کودک 8 ساله بسیار آسان تر از صحبت با فرزند 13 ساله است، زیرا آنها در سن بلوغ قرار دارند و خیلی تمایلی به گوش کردن به حرف های والدین خود ندارند.

 

8.   هنگام تادیب فرزندان بالای سر آنها بایستید

هنگامی که می خواهید به فرزند خود بفهمانید کارش اشتباه بوده است، احتمالا دوست دارید بالای سرش بایستید و انگشت اشاره خود را نیز به نشانه اخطار تکان دهید. در عوض این کار، روی صندلی بنشینید و مثلا کوسنی را نیز در آغوش بگیرید. این کار باعث می شود تا تنش و اضطراب از بین برود و با آرامش بیشتری با هم صحبت کنید. مسلما دوست ندارید در موضع قدرت قرار داشته باشید و فقط منظور از این کارها بهتر کردن اوضاع است.

8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین

8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین! در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
 
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
 
8 طرز فکر بسیار اشتباه والدین! در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز